مطالب مرتبط:
پیام صریح ظریف به تیم بایدن رسید | تلاش کشورهای منطقه برای ورود به معادله ایران - آمریکا
اتهام های تروریستی و حقوق بشری وزیر خزانه داری بایدن به ایران | بازگشت به تعهدهای برجامی زمینه ساز رفع تحریم هاست
ظریف: آمریکا مانع پرداخت هزینه حق رأی ایران در سازمان ملل شد
ظریف: تورمِ بعد از برجام و زمان تحریم ها را مقایسه کنید / آمریکا مانع پرداخت بدهی ایران به سازمان ملل شد
فصل جدید روابط ایران و آمریکا در گرو دوری از دیکتاتوری است
-37 5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
شنبه، 4 بهمن 1399 ساعت 02:252021-01-22سياسي

اظهارات بی سابقه ظریف در مورد روابط ایران و آمریکا، مسائل حقوق بشری، انتخابات و نقش خود در سیاست های ایران در جهان و منطقه


«از برخی اقدام ها در صحنه بین المللی دفاع کردم که معتقد بودم این اقدام ها برای منافع ملی مفید نیست ولی آن اقدام ها را نه من بلکه دیگران انجام داده بودند و من به عنوان وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران موظف بودم از هر اقدامی که توسط هر مقام مسوول .

- به گزارش سایت قطره و به نقل ازجماران؛ روزنامه اعتماد نوشت: حضور محمدجواد ظریف در کابینه حسن روحانی به عنوان وزیر خارجه تا چندماه دیگر با تغییر دولت در جمهوری اسلامی ایران به پایان خواهد رسید.

مرد شماره یک دیپلماسی ایران در حالی احتمالا در سال 1400 سکان وزارت خارجه را به جانشین خود تحویل خواهد داد که هشت سال حضور او در وزارت خارجه با فراز و فرودهای بسیاری همراه شد.

موفقیت نظام در حصول توافق هسته ای با شش قدرت جهانی به دستاوردی سخت اما سریع برای محمد جواد ظریف و تیم او در وزارت خارجه تبدیل شد؛ دستاوردی که از همان ابتدا و حتی پیش از حضور دونالد ترامپ در کاخ سفید به عنوان چهل وپنجمین رییس جمهور ایالات متحده هم انتقادهای بسیاری را از سوی جناح مقابل دولت حسن روحانی متوجه ظریف کرده بود.

وزیر خارجه در سومین هفته دی ماه در مصاحبه ای تفصیلی با روزنامه اعتماد به پرسش هایی فراتر از موضوعات روز پاسخ داد.

در حالی که این روزها تغییر چهره در کاخ سفید به اصلی ترین پرسش از وزیر خارجه تبدیل شده، ما از او درباره سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در 8 سال گذشته و در مواردی هم در سال های پس از انقلاب اسلامی پرسیدیم.

محمدجواد ظریف در پاسخ به برخی از پرسش ها آن محافظه کاری همیشگی و مختص یک دیپلمات را حفظ کرد اما در برخی از موارد هم تلاش کرد ضمن حفظ منافع ملی، صادقانه با مردم سخن بگوید.

از 2300 سال پیش تاکنون ایران 444 بار مورد حمله قرار گرفته است بسیاری از تحلیل گران معتقد هستند که ایران به شکل تاریخی دچار نوعی تنهایی استراتژیک است.

این موضوع مختص به 40 سال اخیر پس از انقلاب اسلامی نیست و ایران پیش از آن نیز در هیچ بلوک و منطقه و چارچوبی متحد نداشته است.

نه در بلوک شرق متحد استراتژیک دارد و نه در جبهه غرب.

کشورهای عربی به او به چشم رقیب نگاه می کنند و در جهان اسلام نیز اکثریت شیعه ایران بیش از مسلمان بودنش به چشم آمده است.

فکر می کنید برای کاستن از هزینه های این تنهایی استراتژیک چه کارهایی باید کرد که انجام نشده است؟ برخی از اندیشمندان معتقدند که ایران چند خاصیت دارد: 1- اولین و قدیمی ترین کشور دنیا است که همواره در یک محدوده جغرافیایی ثابت حضور داشته است.

2- ایران به غیر از سه دوره از تاریخ خود هیچگاه به دنبال کشورگشایی نبوده و معمولا توسط دیگران مورد حمله قرار گرفته اما علی رغم این حملات همواره سرپا ایستاده است.

آنهایی که به ایران حمله کردند همگی رفتند اما ایران کماکان باقی ماند.

اخیرا یکی از فارغ التحصیلان ایرانی در امریکا مطالعاتی انجام داده که به شکل کتاب چاپ شده است.

در این کتاب قید شده که از 2300 سال پیش تاکنون ایران 444 بار مورد حمله قرار گرفته است.

نمی توان این تنهایی را به عنوان یک واقعیت صرفا بعد از انقلاب یا در رژیم گذشته شناسایی کرد.

ایران در محیطی است که با کشورهای اطراف به لحاظ مذهب، زبان و قومیت متفاوت است.

ضمن اینکه ایران یک قومیت نیست بلکه یک فرهنگ است.

ایران از قومیت های مختلف تشکیل شده و این قومیت ها همواره در قالب یک محیط جغرافیایی واحد و ثابت با هم زندگی کردند و این هم یک ویژگی ایران است که باید مورد توجه قرار بگیرد.

نمی توان این شرایط را تغییر داد اما می توان آن را مدیریت کرد.

ما باید در شرایط کنونی واقعیات را به خوبی ببینیم: ایران قدرتمندترین کشور در این همسایگی است.

به استثنای روسیه، ایران در مقایسه با سایر همسایگان، از نظر جمعیت، منابع و قدمت تاریخی یک کشور واقعی است و نه یک قومیت.

قومیت های داخل ایران به ایرانی بودن خود به عنوان هویت نگاه می کنند و نه خرده هویت هایی که هرکدام ممکن است داشته باشند.

این واقعیت ها ایران را به کشوری تبدیل می کند که همسایگانش نسبت به آن نگرانی دارند.

این نگرانی نه به خاطر سابقه تاریخی بلکه به خاطر واقعیات ایران از جمله توانمندی های انسانی و طبیعی، جمعیت و موقعیت جغرافیایی است.

مشخص است که کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس که بعضا به اندازه یک مجموعه آپارتمانی تهران هم جمعیت ندارند، نگران این قدرت ایران هستند.

برخی کشورهای همسایه برای رفع این نگرانی به ائتلاف سازی علیه ایران رو آوردند.

به عنوان نمونه، در آغاز جنگ تحمیلی ایران و عراق، شورای همکاری خلیج فارس به عنوان یک ائتلاف برای مقابله با ایران تشکیل شد.

برخی نیز براساس یک تصور اشتباه تلاش کردند امنیت را از خارج خریداری کنند.

رابطه این کشورها با ایالات متحده امریکا و خریدهای عظیم تسلیحاتی کشورهای جنوب خلیج فارس و این روزها هم نوع ارتباط هایی که با اسراییل برقرار می کنند، همگی این واقعیت را نشان می دهد و برپایه تصور تامین امنیت از خارج است.

ایران کشور قدرتمند تری به نسبت همسایگانش است سوال مشخص این است که با این واقعیت چه می توان کرد؟ ما باید سیاست همسایگی مبتنی بر ایجاد وابستگی و اعتماد متقابل ایجاد کنیم.

ضروری است که ایران به عنوان کشور بزرگ تر، در این کار پیشقدم باشد.

نباید توقع داشته باشیم که همسایگان ما با همان توجه ما به این قضیه نگاه کنند.

ایران، کشور قدرتمند تری به نسبت همسایگانش است و نسبت به امنیت خود نگرانی ندارد.

ما در واقع هیچ خواسته ارضی یا تمایل به دسترسی به منابع طبیعی سایر کشورهای منطقه نداریم، لذا این ما هستیم که می توانیم از موضع استغنا، این تلاش را شروع کرده و نباید در انتظار سایرین بنشینیم.

من نمی گویم ایران اشتباه نداشته و حتما ایران اشتباهات زیادی داشته اما وضعیتی به ما از ابتدا تحمیل شد ما نتوانستیم این قدرت را نقد کنیم.

پرسش مرتبط به پاسخ های شما، این است که پرونده هسته ای در دو دهه گذشته عملا بخش اعظمی از انرژی سیاست خارجی ایران را معطوف به خود کرده و به نظر می رسد که همین مساله باعث شده سیاست خارجی ما بیشتر جنبه واکنشی و منفعلانه به خود بگیرد.

ما در منطقه از ابتکارهایی برای حل بحران حرف می زنیم اما به زبان ساده ابتکارهای ما مشتری ندارد.

اگر همین ابتکار با اندکی تفاوت از زبان روسیه یا کشور دیگری شنیده شود حتی از آن استقبال هم می شود! ما در این 4 دهه نتوانستیم مانع از این شویم که رقابت هایی که می توانست از جنبه هایی سودمند باشد، به رقابت های پرهزینه برای ایران تبدیل نشود.

اشتباهاتی از تمام طرف ها صورت گرفت و همه هم از این وضعیت متضرر شدند.

این احساس که می توان امنیت را از طریق نیابت به دست آورد، جدید نیست.

جنگ عراق، اولین نمونه چنین نگاهی بعد از انقلاب اسلامی است.

جنگ تحمیلی عراق علیه ایران هم اصالتی و هم نیابتی است.

صدام به دنبال درمان خفگی ژئواستراتژیک خود بود و هم در جنگ با ما و هم در جنگ با کویت تصور می کرد فرصتی دست داده که می تواند او را به هدفش برساند.

صدام در زمانی که تصور می کرد ایران در بدترین شرایط از منظر توانمندی و انسجام داخلی قرار دارد، جنگ علیه ما را آغاز کرد و این قسمت خود او بود.

اما کشورهای منطقه هم با کمک به صدام در جنگ با ایران، جنگ نیابتی را علیه ما سامان دادند.

عربستان سعودی می گوید 75 میلیارد دلار به صدام در این جنگ کمک کرد.

ملک عبدالله که در آن زمان امیر عبدالله بود به امریکایی ها گفته بود باید سر مار (اشاره به ایران) را قطع کرد.

آنها همچنان امیدوار هستند که دیگران آمده و مشکلاتشان را برای آنها حل و فصل کنند.

آنها روند مقابله نیابتی با ایران را از جنگ عراق شروع کردند و ادامه دادند.

من نمی گویم ایران اشتباه نداشته و حتما ایران اشتباهات زیادی داشته اما این واقعیت که مقابله نیابتی با ایران از جنگ عراق و دوره ای که ایران امکان ایجاد مزاحمت امنیتی برای سایرین را نداشت، آغاز شد نشان دهنده این است که وضعیتی به ما از ابتدا تحمیل شد و متاسفانه ادامه دارد.

نوع ارتباط ما با دوستان منطقه ای از نوع نیابتی نیست آقای وزیر، این نقد را به ما هم وارد می کنند.

نه فقط در خارج بلکه برخی از هموطنان ما کسانی که در ایران زندگی می کنند هم این سوال را می پرسند که آیا ما به دنبال ایجاد نیروهای نیابتی نبودیم؟ آیا ما در سوریه، عراق یا در جریان مقاومت نیروهای نیابتی نداریم.

اخیرا یک مقام فلسطینی از چمدان های دلاری که ایران برای جریان مقاومت فرستاد، سخن گفته است.

آیا این هم به نوعی برون سپاری امنیت محسوب نمی شود؟ نوع ارتباط ما با دوستان منطقه ای از نوع نیابتی نیست.

شما در نوع نیابتی گروهی را برای پیگیری منافع خود استخدام کرده و هزینه هایی هم در این زمینه پرداخت می کنید.

الان دولت عربستان سعودی برای اقدام های نیابتی اش، میلیارد ها دلار هزینه می کند.

ما چقدر هزینه می کنیم؟ من واقعا نمی دانم اما روزی جان کری به من گفت اگر ما پول های شما را آزاد کنیم شما می توانید آنها را در منطقه هزینه کنید.

من به او گفتم: موضوع هزینه نیست.

رفقای شما در منطقه صدها برابر امکاناتی که ما می توانیم در هر زمانی داشته باشیم هزینه می کنند، اما چرا موفق نیستند؟ به این دلیل که نگاه آنها به این هزینه ها نگاه نیابتی است.

آنها صدام را استخدام کرده و 75 میلیارد دلار به او پول دادند تا علیه ایران اقدام کند.

به القاعده، داعش، جبهه النصره کمک های مالی و تسلیحاتی می کنند تا علیه منافع ایران اقدام کنند.

این حرکت ها در واقع خریدن مزدور است و خریدن مزدور کارایی ندارد.

کار ایران متفاوت است.

ایران از نگرش مقاومت و ایستادگی در برابر زیاده خواهی حمایت کرده و این نگرش باعث قدرت شده است.

ما تلاش نکردیم مرزهای خود را گسترش بدهیم.

یکی از کشورهای همسایه ما که در سوریه حضور دارد، در هرجا حتی در مناطقی که به عنوان حافظ صلح هم فعال است، پرچم خود را بر فراز ساختمان های دولتی نصب کرده است.

ایران پرچم خود را نصب نمی کند.

ایران برای حمایت و نه برای دستور دادن، در سوریه است.

ما به حزب الله نه دستور می دهیم و نه می توانیم این کار را بکنیم.

اگر می خواستیم به این روش عمل کنیم قطعا موفق نمی شدیم بلکه ما هم تبدیل به نیرویی می شدیم که از مزدور استفاده می کند.

هر نیرویی که از مزدور استفاده کند اولا هزینه آن بسیار بسیار بالا می رود که تامین آن در توان ایران نیست.

عربستان سعودی در سال میلیاردها دلار برای کسانی هزینه کرده که به دشمنان خود این کشور تبدیل شدند.

القاعده، داعش، النصره و موج شدید وهابی گری تند افراطی در سراسر جهان را عربستان ایجاد کرده است.

زمانی که شما با پول مزدور می خرید و در کنار آن یک ایدئولوژی را هم برای توجیه این مزدوری به آنها القا می کنید، یک روز مزدورها این ایدئولوژی را باور کرده و علیه خود شما عمل می کنند.

شما برای سیاست خارجی همواره هزینه می کنید شما تایید می کنید که جمهوری اسلامی ایران به متحدان خود کمک نقدی می کند؟ این طور بگویم که شما برای سیاست خارجی همواره هزینه می کنید.

ما هم جزو کشورهای متعددی هستیم که کمک های توسعه ای می کنند.

مثلا مجلس کومور یا جیبوتی را در دوره قبل ما ساختیم.

در بسیاری از کشورها ما درمانگاه یا بیمارستان ساختیم یا پروژه های توسعه ای داریم.

ایران در این زمینه هزینه ای نمی کند.

امریکا، چین و حتی ترکیه هزینه های بسیاربسیار زیادی در کشورهای خارجی می کنند.

مقداری از این هزینه ها، کمک به احزاب و گروه های سیاسی است که بسیاری از کشورها به صورت علنی یا غیرعلنی انجام می دهند.

کاری که ما می کنیم، خریدن مزدور نیست این کمک برای ما محرمانه نگاه داشته می شود؟ باز هم عرض می کنم کاری که ما می کنیم، خریدن مزدور نیست و این تفاوتی است که بین ما و سایرین وجود دارد.

ممکن است دوستان ما در شرایطی که امکانات مالی جمهوری اسلامی ایران بسیار بیشتر بود درخواست هایی می کردند و این درخواست ها مورد قبول واقع می شد.

در دولت یازدهم و دوازدهم به خاطر محدودیت امکانات و اینکه اولویت با مردم ایران است و به قول معروف چراغی که به خانه روا است، به مسجد حرام است ، همه امکانات موجود هزینه مردم ما شد.

اما قبول کنید که با ایجاد برخی همراهی های بین المللی بسیاری از هزینه های شما کم می شود.

هزینه جنگیدن از هزینه دیپلماسی بسیاربسیار بیشتر است.

ما اکنون برای دیپلماسی هزینه بسیار کمی می کنیم.

یک بار مقام معظم رهبری- علی رغم اینکه ایشان در موقعیتی هستند که می فرمایند من انقلابی هستم و دیپلمات نیستم - فرمودند: هزینه دیپلماسی از درگیری بسیار کمتر است و باید از مسیر دیپلماسی استفاده شود.

برای استفاده از مسیر دیپلماسی، حتما باید هزینه هم بشود و گوشه ای از این هزینه ها کمک هایی است که انجام می شود.

آقای ظریف، احتمالا سال دیگر این موقع شما وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران نباشید.

(با خنده) ان شاالله.

انتقادها به من درباره برجام از قبل از آمدن ترامپ هم بود دوره وزارت شما دو میراث مهم و البته تا حدودی متضاد داشت: موفقیت در حصول توافق هسته ای که البته با حضور دونالد ترامپ در کاخ سفید و بازگشت تحریم ها این موفقیت هم به سوژه ای برای انتقاد از شما تبدیل شد و شکست در پیشبرد سیاست خارجی موفق در منطقه غرب آسیا به خصوص در حاشیه خلیج فارس و مشخصا عربستان سعودی.

ناکامی که شخص شما نیز به آن معترف هستید و بارها با حسرت از اینکه نتوانستید در منطقه دیپلماسی مدنظر خود را پیش ببرید، سخن گفته اید.

جدا از حرف های همیشگی دال بر نه تنها مخالفت بلکه مقاومت عربستان در برابر هرگونه تنش زدایی از رابطه با تهران، دیپلمات خوب دیپلماتی است که بتواند غیرممکن ها را به ممکن نزدیک کند.

آیا در زمینه رابطه با عربستان فرصت سوزی انجام نشد؟ ابتدا نکته ای را به شما بگویم: انتقادها به من درباره برجام از قبل از آمدن دونالد ترامپ هم بود و احتمالا ادامه هم پیدا خواهد کرد اما آینده باید قضاوت کند که برجام چه شرایطی داشت و چه شرایطی را برای کشور ایجاد کرد.

حرف محرمانه زیاد داریم بخشی از آینده زمانی نوشته می شود که شما در این باره صحبت کنید.

شما به بسیاری از این انتقادها جواب نمی دهید.

شما همواره می گویید با مردم محرمانه نداریم اما صریح هم صحبت نمی کنید.

محرمانه داریم.

با مردم؟ با مردم خیر .

ولی در دنیای امروز شما نمی توانید مخاطب خود را انتخاب کنید.

در گذشته شما در مسجد یا دانشگاه سخنرانی می کردید و گروه کوچکی می شنیدند.

امروز هیچ فرقی نمی کند که شما در سازمان ملل متحد یا در مسجد محل تان صحبت کنید بلکه صحبت شما پخش می شود.

لذا وقتی که شما در میانه مذاکره هستید که میدانی نه برای برد و باخت بلکه برای رسیدن به تفاهم است و همه تلاش می کنند که میزان برداشت خود از این تفاهم را به حداکثر برسانند، حرف محرمانه زیاد داریم.

من وظیفه ام دفاع از ایران، نه وزارت خارجه یا شخص خودم یا از برجام است.

وظیفه من این است که مانع از ضربه خوردن به منافع ملی شوم بخشی از سکوت شما منجر به شکست یک نگاه در سیاست خارجی می شود که توازن رابطه در سیاست خارجی و تنش زدایی بخش هایی از آن است.

سکوت شما شاید منافع کوتاه یا میان مدت ملی را تامین کند اما آیا منافع بلندمدت را قربانی نمی کند؟ وظیفه من این است که مانع از ضربه خوردن به منافع ملی در حال حاضر شوم.

برای درازمدت راه هایی هست که حتما هم در آینده به آنها توجه خواهد شد و کسانی که دل آنها برای ایران می تپد به این نکات فکر خواهند کرد.

در پاسخ به سوال شما درباره رابطه با عربستان، اگر من خودم نگاه کنم ممکن است بتوانم بگویم که یک یا دو مورد فرصت از دست رفته است.

مثلا در زمانی که من به عربستان سعودی دعوت شدم اما سعودی به دلایل مختلف نمی خواست آن طور که شایسته وزیر خارجه ایران است، برخورد کند.

البته نرفتن، تصمیم شخص من هم نبود و حتی من حاضر بودم با همان شرایط هم بروم اما کشور این را به مصلحت نمی دید.

علت اینکه اصرار نکردم این بود که برداشت شخصی من هم این بود که اگر سعودی ها مایل به رسیدن به تفاهم باشند اینگونه سنگ اندازی نکرده و تشریفات سفر را توهین آمیز نمی کنند.

شاید، شاید اما مطمئن نیستم اگر من این خطر و ریسک را کرده و مقام های کشور را قانع کرده بودم که این سفر باید انجام بشود، فرصتی بود.

برداشت من همان است که شما فرمودید، سعودی ها تمایل نداشتند بین ایران و عربستان رفع تنش رخ بدهد.

با شهید سلیمانی به یک راهکار مشترک برای کار با عربستان سعودی رسیدیم من از فرصت هایی که در حاشیه اجلاس های بین المللی برای گفت وگو با وزرای خارجه عربستان سعودی داشتم همواره استفاده کردم.

حتی به هتل مرحوم سعود الفیصل در نیویورک رفتم و مورد انتقاد داخلی قرارگرفتم که چرا من به هتل او رفتم، حتی اینکه من روی کاناپه نشستم و او به دلیل کمر درد بر روی صندلی نشسته بود به سوژه انتقاد از من تبدیل شد و برخی گفتند که او بالاتر از شما نشسته است اما من همه اینها را تحمل کردم.

با عادل الجبیر، وزیر خارجه بعدی بارها در حاشیه جلسات گفت وگو کردم.

پیام های بسیاری برای عربستان فرستادم و حتی در هفته های نخست حضور در وزارت خارجه با شهید عزیز سلیمانی به یک راهکار مشترک برای کار با عربستان سعودی رسیدیم و پیامی برای سعود الفیصل از طریق دیپلماسی مسیر 2 فرستادیم که ایشان پاسخ بسیار ناامیدکننده ای داد.

در هفته های نخست وزارت، یعنی حتی قبل از آغاز رسمی مذاکرات برجام؟ بله.

بسیاری شما را متهم می کنند که تمام توان و انرژی خود را بر روی برجام گذاشتید و در آن دوره عربستان و تهدیدهای آن را نادیده گرفتید؟ حتما این طور نیست.

اولین مقاله ای که بعد از وزارت نوشتم به زبان عربی و در روزنامه شرق الاوسط بود که روزنامه سعودی است.

اولین اقدام سیاسی جدی من، گفت وگو با سردار سلیمانی با محوریت مسائل منطقه بود.

برای آنکه ما و عربستان بتوانیم به جایی برسیم که برای پایان دادن به درگیری در مناطق حساس این منطقه با هم همکاری کرده و ببینیم که آیا می توانیم به اشتراک نظر برسیم.

شهید سلیمانی در این زمینه آمادگی داشت.

من قبلا هم گفتم شهید سلیمانی مرد صلح بود و درست است که مبارز بسیار شجاعی در میدان نبرد بود اما هر زمان که می توانست برای پایان دادن به درگیری و رسیدن به صلح چه در افغانستان چه سوریه چه یمن و چه در سایر موارد کمک می کرد.

من نمونه های بسیاری از همراهی های سردار سلیمانی دارم و این نمونه اولین نمونه در دوران وزارت من بود.

من قبلا با شهید سلیمانی درباره افغانستان و سایر موارد تلاش هایی انجام داده و به نتایجی هم رسیده بودیم اما این بار در نخستین هفته های حضور من در وزارت خارجه با ایشان مشورتی کردیم و این مشورت به این نتیجه رسید که پیامی را برای سعودی بفرستیم.

من از طریق برادرانی که با عربستان سعودی در جلسات دیپلماسی مسیر2 یا در جلسات موسسات مطالعاتی حضور داشتند و از طریق فردی که می دانستم به عربستان سعودی و حاکمیت آن زمان -نه حاکمیت امروز- نزدیک است پیامی برای آقای سعودالفیصل فرستادم.

محتوای کلی پیام هم این بود که بنشینیم درباره موارد مورد اختلاف با هم همفکری و به مردم این کشورها کمک کنیم.

یکی از مواردی که به آنها اشاره کردم، پرونده یمن بود که در آن زمان هنوز بحران در این کشور آغاز نشده بود.

سردار سلیمانی با نگرش عمیقی که داشتند مساله یمن را به من گفت.

در آن مقطع تازه چند هفته بود که بعد از شش سال دوری از محیط سیاسی به وزارت خارجه بازگشته بودم و باید اعتراف کنم که اطلاع نداشتم یمن در حال جوشیدن و غلیان است و ممکن است اتفاقی رخ بدهد.

آنچه به ذهن خود من می رسید پرونده های بحرین، سوریه، عراق و لبنان بود که با عربستان سعودی درگیری داشتیم و سردار سلیمانی یمن را هم پیشنهاد کرد.

در نهایت به پیام من پاسخ یک خطی داد: جهان عرب به شما هیچ ربطی ندارد.

یعنی چه که جهان عرب به ما ربطی ندارد؟ من بعدها مقاله ای در مجله معروف امریکایی آتلانتیک نوشتم که یکی از قسمت های عمده آن این بود: جهان عرب به ایران خیلی ربط دارد.

ما در این جهان زندگی می کنیم و تمام مشکلات و دشواری هایی که با آن روبرو هستیم از اینجا نشات می گیرد.

ما با جهان عرب برادر هستیم و رابطه خویشاوندی داریم.

ایران در واقع مجموعه ای بسیار بزرگ تر از فارس ها است و ما در ایران هم هموطنان عرب زبان در کنار هموطنان آذری زبان داریم و یعنی چه که جهان عرب به ما ربطی ندارد؟ این نخستین پیامی بود که در هفته های نخست حضور در وزارت خارجه یا حوالی شهریور و مهرماه برای سعودی فرستادم و آن پاسخ را دریافت کردم.

اصلا نمی پذیرم که ما به خاطر برجام، از منطقه فاصله گرفتیم.

اتفاقا توجه من به منطقه بسیار زیاد بود و تلاش های بسیاری برای حل مشکل در منطقه کردم.

در سفر منطقه ای که در همان سال نخست وزارت داشتم به کشورهای منطقه -جز عربستان- سفر کردم.

ضمن اینکه نخستین سفر من به خارج از کشور، سفر به عراق بود.

البته عراق، نخستین سفر دوجانبه بود چرا که به محض آغاز وزارت، ما برای مجمع عمومی ملل متحد رفتیم که سفر به غرب نیست و سفر به دنیا محسوب می شود.

ما برای بهبود روابط، در همان زمان مذاکرات هسته ای سفرهای منطقه ای بسیاری رفتیم، تلاش های منطقه ای زیادی کردیم و مقالات زیادی نوشتیم.

پیشنهاد تشکیل مجمع گفت وگوهای منطقه ای در همان زمان بود.

پیش تر از آن من پیشنهاد امنیت و همکاری در خلیج فارس را در سال 1371 بعد از حمله عراق به کویت که در سازمان ملل متحد حضور داشتم، مطرح کردم.

لذا اصلا این انتقاد قابل پذیرش نیست و شما یک دلیل عینی هم برای آن می توانید بیاورید: سفرهایی که من در سال های 92 و 93 به منطقه داشتم علی رغم اینکه تمام وقت من برای مذاکرات گرفته می شد اما هر زمان که فرصت می کردم به منطقه سفر می کردم.

آنقدر که می خواستم نتوانستیم از تاثیر بار سیاست خارجی بر معیشت مردم کم کنم شما همواره تاکید دارید که سیاست خارجی باید کمک کننده به معیشت باشد و نه باری بر سفره مردم.

برخی از مقامات در کشور ما عادت دارند که هنگام ترک قدرت به منتقد دولت یا حتی نظام تبدیل می شوند و در جایگاه شخص سومی می نشینند که گویا هیچ قدرتی برای تغییر نداشتند.

شما هشت سال وزیر خارجه ج.

ا.

ایران بودید، چقدر توانستید از تاثیر منفی سیاست خارجی بر معیشت مردم کم کنید؟ حتما درحدی نبوده که خودم علاقه داشتم انجام شود اما می توانم این را بگویم که از خودم هزینه کردم، از موقعیت داخلی خودم هزینه کردم، حرف هایی که مورد پسند بوده نزدم، حرف هایی که مورد پسند نبوده زدم تا سیاست خارجی باری بر معیشت مردم نباشد.

خیلی راحت بود در این دوران حرف هایی بزنم که بپسندند تا از این فشارهای عظیمی که در داخل بر روی من بود، کاسته شود اما این کار را نکردم.

اطمینان دارم من اقدامی نکردم که باری بر معیشت مردم اضافه کنم البته آنقدر که می خواستم نتوانستیم از تاثیر بار سیاست خارجی بر معیشت مردم کم کنم.

چقدر از صفر تا صد سیاست خارجی در این هشت سال دست محمدجواد ظریف بود؟ صفر.

صفر؟! بله.

در تمام کشورها همین طور است.

وزیر خارجه مجری است و دو وظیفه دارد وزیر خارجه صرفا مجری سیاست های نظام است؟ البته بگذارید من اصلاح کنم: صفر که من گفتم منظورم این بود که نقش همه وزرای خارجه صفر است.

مگر یک وزیر خارجه مانند مایک پمپئو (وزیر خارجه امریکا) که جنگ طلب باشد و بخواهد جنگ راه بیندازد.

اما وزیر خارجه مجری است و دو وظیفه دارد: نخست به عنوان تحلیلگر باید واقعیت ها را همانطور که هست بدون روتوش به مقام های کشور ارایه کند.

یک روزی اگر اسناد سیاست خارجی (کشور) منتشر شود، نشان خواهد داد که من حتی یک بار هم خودم را سانسور نکردم.

یکی از محبت هایی که مقام معظم رهبری به من داشتند چه زمانی که سفیر یا معاون وزیر خارجه بودم این بود که همیشه می فرمودند فلانی نظر خود را می گوید حتی اگر مخالف نظر من باشد.

حتی زمانی که می خواستم به نیویورک بروم ایشان به من دستور دادند که تو وظیفه داری نظرت را به صراحت به من بگویی حتی اگر یقین داشته باشی که این نظرت 180 درجه مقابل نظر من است.

این یک وظیفه است که من این وظیفه را انجام دادم.

وزیر خارجه یک وظیفه دیگر هم دارد و آن دفاع از سیاست هایی است که کشور یا هر قسمتی از کشور اتخاذ کرده است.

شما مجری سیاستی هستید که ممکن است در آن نقش محدودی داشتید.

من در تدوین سیاست های برجام نقش بیشتری داشتم، در تدوین سیاست های منطقه ای نقش محدودتری داشتم، در تدوین سیاست های ایران با روسیه و چین نقش برجسته ای داشتم، در تدوین سیاست های ایران با امریکای لاتین نقش بسیار مهمی داشتم اما در تدوین سیاست های ایران در منطقه نقش کمتری داشتم.

نمی گویم نقش نداشتم بلکه نقش کمتری داشتم.

اما مجری همه این سیاست ها بودم و مدافع همه آنچه که جمهوری اسلامی انجام داده است.

ممکن است برخی سیاست ها - نه سیاست های منطقه ای- را من اصلا قبول نداشتم.

ممکن است برخی سیاست ها برای کارشکنی در کار خود من دنبال شده بود اما وقتی که در مقابل جهان قرار می گیرم، نماینده مجموعه حاکمیت ایران هستم لذا باید از چیزهایی دفاع کنم که خودم هم به آنها باور ندارم و منتقد برخی از آنها هستم.

اما می دانم کسانی که منتقد آن سیاست ها هستند، خیر مردم ایران را نمی خواهند.

همه می دانند دیدگاه های من در حوزه حقوق بشر چیست یک مثال واضح در حوزه حقوق بشر بزنم.

همه می دانند دیدگاه های من در این حوزه چیست و می دانند که من رعایت حقوق مردم را ضرورت امنیت ملی ایران می دانم لذا بنده حتما منتقد بسیاری از سیاست های حقوق بشری هستم.

اما اطمینان دارم، اطمینان دارم کشورهایی که از قتل قاشقچی (روزنامه نگار سعودی) حمایت کردند، کشورهایی که از رابطه خود با عربستان سعودی حتی یک ذره به خاطر این جنایت کم نکردند، کشورهایی که از رژیم صهیونیستی در سرکوب مردم فلسطین حمایت می کنند، دل شان برای مردم ایران نسوخته است.

حتی کشوری مانند کانادا را در نظر بگیرید و ببینید روش رای دادن کانادا در قطعنامه های حقوق بشری سازمان ملل متحد درباره رژیم صهیونیستی چگونه است.

اگر می خواهید حقوق بشر ایران اصلاح شود باید در درون عمل کنید آقای وزیر، اشتباه دیگران اشتباه ما را توجیه نمی کند.

حتما همین طور است.

حرف من این است که وقتی می بینید عربستان سعودی بزرگ ترین حامی قطعنامه حقوق بشر علیه ایران است و در کنار کانادا از این قطعنامه حمایت می کند باید بپذیرید که این قطعنامه هدف سیاسی دارد و هدف آن حقوق بشر نیست.

شما اگر می خواهید حقوق بشر ایران اصلاح شود باید در درون عمل کنید.

فشار خارجی هیچگاه به بهبود حقوق بشر در یک کشور کمک نکرده و هیچگاه برای بهبود حقوق بشر هم نبوده است.

اگر تعریف شما از نقش وزیر خارجه را بپذیریم فرق شما با وزرای خارجه در دولت های قبلی چیست؟ شما بارها انتقاد کردید که مثلا در دولت قبلی فرصت سوزی هایی در دولت قبل در مذاکرات هسته ای صورت گرفت.

البته آن فرصت سوزی ها نه به خاطر وزیر خارجه وقت و نه دولت بود بلکه به خاطر عناصر دیگری بود.

وزیر خارجه یک وظیفه دارد و آن وظیفه ارایه واقعیات است.

یک روزی هم معلوم می شود که من همه واقعیات را گفتم اگر وزیر خارجه نتواند این واقعیت را در میدان عمل به نفع مردم نقد کند چه تفاوتی با سایرین دارد؟ باید ببینید که چه مقدار توانسته و چه مقدار نتوانسته.

بالاخره آقای دکتر صالحی یک اقدام بسیار شجاعانه انجام دادند و آن هم این بود که واقعیات را ارایه کردند و توانستند مجوز مذاکرات مسقط را بگیرند.

گروهی در این مسیر کارشکنی کردند علی رغم اینکه حالا ایشان یا دستور یا مجوز داشت گروهی کارشکنی کردند و اجازه ندادند کار پیش برود و یک سال فرصت سوزی کردند.

آقای صالحی همیشه خوشنام خواهد ماند به خاطر اینکه مقابله کرد تا واقعیات را نشان دهد.

یک روزی هم معلوم می شود که من همه واقعیات را گفتم.

رفتم و با شکل خوبی این واقعیات را - آنجا که اجازه داشتم- در خارج پیش بردم.

این را هم باید بگویم که وزیر خارجه الزاما نمی تواند (همزمان) تمام ملاحظه ها و منافع کشور را در نظر داشته باشد.

کشور یک ساحتی و تک بعدی نیست بلکه کشور ابعاد مختلفی دارد و برای همین است که تصمیم گیری را نه من در میدان سیاست خارجی و نه یک فرمانده در میدان عملیاتی باید اتخاذ کند.

تصمیم باید در جای دیگری گرفته شود.

من موظف هستم که با صداقت کامل به عنوان دیده بان آنچه را که در صحنه دیپلماسی می بینم، ارایه بدهم، آن فرمانده نظامی هم موظف است آنچه را که در میدان نظامی می بیند، ارایه کند، فرمانده اقتصادی هم موظف است واقعیاتی را که می بیند با صداقت کامل بیان کند.

من وزیر خارجه باید بگویم که من در اینجا شکست خوردم.

یک مسوول اقتصادی باید بگوید که نتوانستم به خاطر مشکلات خارجی کار اقتصادی را پیش ببرد.

همه این داده ها در مرکز تصمیم گیری (شورای عالی امنیت ملی) که وزیر خارجه بخشی از آن است، وزیر دفاع، رییس ستاد کل و رییس سازمان برنامه و بودجه هم در آن حضور دارند قرار گرفته و تصمیم گیری صورت می گیرد.

به عنوان مثال چرا رییس سازمان برنامه و بودجه عضو شورای عالی امنیت ملی است؟ به این دلیل که زمانی که می خواهیم تصمیم گیری کنیم همه ملاحظه ها با صداقت وارد شود و تصمیم گیری شود.

لذا نقش وزیر خارجه در اینجا نقش سیاست سازی است.

آقای ظریف، جایی در این هشت سال بود که احساس کنید اقدامی که انجام می دهید ضربه جدی به منافع ملی است اما به عنوان مجری آن را انجام دادید؟ نه.

اقدامی که من انجام دادم خیر.

از برخی اقدام ها در صحنه بین المللی دفاع کردم که معتقد بودم این اقدام ها برای منافع ملی مفید نیست ولی آن اقدام ها را نه من بلکه دیگران انجام داده بودند و من به عنوان وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران موظف بودم از هر اقدامی که توسط ایرانی ها توسط هر مقام مسوول ایرانی انجام می شود، در خارج دفاع کنم چه موافق باشم و چه نباشم.

اما به لطف خدا و با سماحت مقام معظم رهبری در جاهایی که دیدگاه ویژه ای داشتم، توانستم دستورالعملی را بگیرم که برای خودم اجرای آن غیرقابل توجیه از نظر وجدان یک متخصص روابط خارجی نبوده است.

من از کلمه دشمن هیچ وقت استفاده نمی کنم شما در یکی از مصاحبه های خود تاکید می کنید که ج.

ا.

ایران باید اختلاف مبنایی با امریکا را حفظ کند.

مشهور است که در عالم سیاست ما دشمن و دوست دایمی نداریم و الحمدلله که ما در چهل سال گذشته این جمله را به کرات تجربه کردیم.

از عراق صدام که 8 سال با آن جنگیدیم تا عراق امروز که مهم ترین دوست منطقه ای ایران به حساب می آید.

از افغانستان طالبان تا افغانستان امروز.

آیا اصرار دارید با امریکا دشمن دایمی باشیم؟ من نگفتم دشمن، من از کلمه دشمن هیچ وقت استفاده نمی کنم.

اما این اختلاف مبنایی به دشمنی تبدیل شده.

أنا رب الإبل.

من مسوول حرف های خودم هستم.

فایده این حفظ اختلاف مبنایی چیست؟ امریکا ماهیت و هویتی دارد و ما هم هویتی داریم.

این دو هویت با هم اختلاف های ذاتی دارند.

ما نماینده یک تمدن هستیم.

امریکا دوست دارد ما تبدیل به موجودیت دیگری شویم و تمدن خود را کنار بگذاریم.

امریکا نماینده یک تمدن نیست اما ادعا می کند ارزش هایی دارد که باید برای آن ارزش ها مبارزه کند.

امریکا ادعا می کند کشور متفاوتی است، آنچه که به آن اصطلاحا American exceptionalism یا در واقع مختص و ویژه بودن امریکا می گویند.

این تصور ویژه بودن، سیاست هایی را برای امریکا ایجاد می کند که با کشوری دارای تمدن مانند ایران حتما زاویه پیدا می کند.

این زوایا هویت ما را می سازد.

من معتقد هستم که ما نباید این زوایا را از دست بدهیم.

من هیچ وقت معتقد به تنش و تشنج نیستم بلکه معتقدم که ما باید هویت خود را حفظ کنیم.

این یک هویت فرهنگی، تمدنی و ملی است.

هویت ملی اجازه نمی دهد که یک امریکایی بتواند بگوید اگر من یک هفته از ایران حمایت نکنم به عربی یا به روسی یا به چینی صحبت می کند.

مگر ما در دنیا تنها کشوری هستیم که این هویت ملی را داریم؟ چرا بیشترین میزان تنش را ما باید با امریکا داشته باشیم؟ تفاوت عرض من را با شرایط در نظر بگیرید.

من اظهارنظر نظری می کنم اما نمی گویم برای حفظ این هویت و زاویه ها باید هر روز هم با امریکا تنش و تشنج داشته باشیم.

اما بالاخره این را هم بپذیریم که ما متفاوت هستیم.

همانطور که امریکا برای خود احساس استثنا بودن دارد ما هم یک احساس ویژگی برای خودمان داریم.

هیچ ایرانی نمی تواند بپذیرد که امریکا به او دستور دهد.

هیچ فرقی نمی کند ایرانی طرفدار کدام گروه، ایده و تفکر باشد.

این را نه فقط من که هنری کیسینجر هم می گوید که ایران میراث دار قدیمی ترین هویت ملی جهان است.

هویت ایرانی قدیمی ترین هویت فرهنگی است و ما نمی توانیم بپذیریم که دیگری از سر زورگویی بر ما حکومت کند.

به عنوان مثال در برجام دو گروه مشکل داشتند: ایرانی ها و امریکایی ها.

در اروپا کسی چندان با برجام مشکل نداشت.

چرا؟ چون امریکایی ها عادت کردند با هرکسی تعامل می کنند در این تعامل امریکا دیکته بکند اما در برجام دیکته وجود نداشت.

ایرانی ها هم به خصوص پس از انقلاب عادت کردند مقاومت کنند.

برجام مقاومت داشت اما در نهایت آن تعامل بود.

برای همین بود که هم در ایران و هم در امریکا برجام با مقاومت روبه رو شد.

چرا ترامپ می گوید برجام بزرگ ترین کلاهی است که بر سر امریکا رفت؟ البته من که چنین اعتقادی ندارم اما ادعای او به این دلیل است که معتقد است امریکا باید سر هر میزی که بنشیند، دیکته کند که در برجام این اتفاق رخ نداد.

اینکه الان امریکا می گوید باید زمانبندی ها در برجام را تغییر بدهیم یا منطقه و موشکی را وارد مذاکره کنیم از کجا نشات می گیرد؟ اینجا همان جایی است که ما زاویه پیدا می کنیم.

به خاطر اینکه آنها اصطلاحی دارند که می گوید آنچه مال من است که مال من است و آنچه که مال شما است هم قابل مذاکره است.

این تفکر ممکن است با بسیاری از نقاط دنیا جواب بدهد اما با ایران جواب نمی دهد.

آقای وزیر، چقدر با مردم عادی در ارتباط هستید؟ مردم عادی در کوچه و خیابان ها.

من در 7 سال و چند ماه گذشته- ان شاالله زودتر8 سال می شود- موقعیتی داشتم که ملاحظه های امنیتی به توصیه دوستان مسوول این کار، وجود داشته و من هم معتقد به تخصص گرایی هستم و درباره امنیت خودم هم نمی توانم تصمیم گیری کنم.

این مساله فاصله بین من و مردم ایجاد کرده است.

اما در همین مدت هم حداکثر تلاش خود را کردم که اگر در جایی راه می روم یا سالی یک بار رستورانی می روم جدا از مردم نباشم.

از طریق ایمیل و فضای مجازی هم با هرکس که بخواهد با من ارتباط داشته باشد ارتباط دارم و تلاش می کنم پاسخگو باشم.

صدای مردم را درباره هزینه مند بودن سیاست خارجی شنیدید؟ بله.

فردی که سیاست خارجی تکه نانی را که سر سفره اوست کم یا زیاد می کند، حق دارد درباره سیاست خارجی اظهارنظر کند؟ حتما.

شما می فرمایید که باید اختلاف مبنایی با امریکا را حفظ کنیم و می دانم که تلاش کردید تنش زدایی از رابطه ایران و امریکا هم در دوره شما صورت بگیرد.

من قریب به یقین می توانم به شما بگویم که اکثر مردم در کوچه و خیابان می گویند بعد از 40 سال ما هم از این تنش پرهزینه خسته شدیم.

اجازه بدهید اینجا یک بحث مبنایی دیگر را هم طرح کنم.

من معتقدم که احاله کردن همه مشکلات به خارج یا متهم کردن خارج برای همه مشکلات نتیجه اش همین می شود که مردم خیال کنند همه راه حل ها در خارج از کشور است.

آقای روحانی هم این کار را می کنند.

من گفتم أنارب الإبل ولی شما وزیر خارجه همین دولت هستید.

بله و احترام هم می گذارم به نظر ایشان.

.

رییس جمهور یک کشور باید متمرکز بر سیاست داخلی باشد ایشان هم می گویند هرچه فریاد دارید بر سر امریکا بکشید.

بله، به خاطر اینکه تفاوت بین سال 95 و 96 با 97 و 98 را ببینید.

در آن سال ها تورم تک رقمی بود و ایران رشد دورقمی داشت و الان ما شاهد رشد منفی هستیم که به لطف خدا امسال تا حدی از منطقه منفی خارج شده است.

این صحبت ایشان قابل توجیه است اما من بحث دیگری دارم.

ما الان در جنگ اقتصادی با امریکا هستیم.

8 سال هم با عراق در جنگ بودیم و آن جنگ یک واقعیت بیرونی بود و نمی توانستیم بگوییم فراموش کنیم که در حال جنگ هستیم.

الان هم امریکا یک جنگ اقتصادی با ایران سامان داده و قابل فراموشی نیست.

اما این نکته بنده داخل دعوای سیاسی قاطی نشود.

وقتی شما تمام مشکل را به خارج احاله می دهید مردم هم تمام راه حل را در خارج می بینند.

برای همین با کمال احترام به همه دوستانی که به من محبت دارند، می گویم رییس جمهور یک کشور باید متمرکز بر سیاست داخلی باشد.

شما یک وزیر خارجه دارید که سیاست خارجی را دنبال می کند و یکی از دلایلی که من معتقدم نباید رییس جمهور شوم این است که رییس جمهور باید بر سیاست داخلی متمرکز باشد.

تمرکز باید بر ظرفیت های ملی باشد و سیاست خارجی تسهیل کننده داخل است.

باید هزینه های سیاست خارجی کم شود سیاست خارجی ما هزینه ای دارد که بر سیاست داخلی سایه می اندازد.

بله، همین طور است.

باید این هزینه های سیاست خارجی کم شود.

چه میزان از این هزینه به خاطر تنش با امریکا است؟ خیلی زیاد.

چه زمانی قرار است آن را حل کنیم؟ همه باید بپذیرند که در دوران ما، من برای اولین بار هزینه گفت وگو با امریکا را پرداخت کردم.

با وزیر خارجه امریکا نشستم و صحبت کردم.

با وزیر خارجه امریکا به یک توافق رسیدیم.

با وزیر خارجه امریکا اجرای توافق را آغاز کردیم.

بسیاری در ایران مخالف این اقدام بودند.

بسیاری در ایران کارشکنی کردند که الان وقت صحبت درباره این مسائل نیست اما بالاخره یک روزی همه این مسائل روشن خواهد شد.

اما واقعیت امر این است که انتخاباتی در امریکا صورت گرفت.

برخی خیال می کنند که دونالد ترامپ به خاطر برجام برنده شد و به خاطر مقاومت ما هم بازنده شد.

این طور نیست.

نه ترامپ به خاطر برجام برنده شد و نه به دلیل مقاومت ما بازنده شد.

ترامپ به دلایل داخلی برنده و به دلایل داخلی بازنده شد؛ ضمن اینکه ترامپ هنوز هم در داخل امریکا، یک نیروی جدی است.

این آقا آمد و سیاست تنش زدایی ما را نابود کرد.

البته اسراییل در منطقه ما بسیار به دنبال تنش آفرینی است.

تنها رژیمی که از تنش میان ایران و امریکا 100 درصد سود می برد، رژیم صهیونیستی است.

شما به ترامپ اشاره می کنید اما ما می دانیم که حتی اگر اوباما هم بود، یا دولتی معتدل تر از ترامپ، مساله هسته ای تنها مساله ما نبود و شما بارها اشاره کردید که اصلا هسته ای بهانه بوده است.

ما از ابتدای انقلاب اسلامی تا به امروز در هر دوره ای مذاکرات موردی با امریکا را داشتیم اما همواره مورد بعدی بر مورد توافق شده سایه انداخته و آن را تخریب کرده است.

فکر نمی کنید وقت آن فرا رسیده که ما بر سر یک بسته با امریکا مذاکره کنیم.

دیدگاه من درباره ضرورت مذاکره با همه دنیا به استثنای رژیم صهیونیستی روشن است.

قبول دارید که مذاکره موردی پاسخگو نیست؟ نتیجه این مذاکرات بقا ندارد.

.

هرگونه مذاکره ای مورد به مورد می شود و حتی در مذاکره جامع هم شما نیاز دارید تصویری از آینده روابط بدهید.

علت آنکه برجام موفق شد و مذاکرات قبلی موفق نبود این بود که در ابتدای مذاکرات برجام در توافقنامه ژنو، تصویر آخر را هم کشیدیم و تصویر نهایی از نوع رابطه داشتیم.

به نظر شخصی من (که نظر کشور نیست) ما باید تصویر نهایی روابط با امریکا را مشخص کنیم.

به امریکا بگوییم ما در موضوع اسراییل با شما همکاری نخواهیم کرد و با شما اختلاف خواهیم داشت در موضوع سلطه گری با شما همراهی نخواهیم کرد، ما به شما اجازه نخواهیم داد که در مسائل داخلی ایران دخالت کنید اما مشکلی نداریم که در موضوع نفت با شما همکاری کنیم.

مشکلی نداریم که امنیت خلیج فارس تامین شود ضمن اینکه معتقد هستیم حضور خارجی در خلیج فارس ناامنی ایجاد می کند و شما نباید اینجا باشید.

ما معتقد هستیم که در افغانستان باید دموکراسی برقرار باشد همان طورکه در سال 2001 در بن با هم به تفاهم رسیدیم اما معتقد هستیم که حضور شما در افغانستان خطرناک است.

ما نیاز داریم که تصویر جدی از کلیتی در آینده با امریکا داشته باشیم و پس از آن در موضوعاتی که تصمیم گرفتیم و نه درباره همه موضوعات مذاکره کنیم.

امریکا در آزمایش برجام مردود شد فکر می کنید اراده چنین تصویرسازی در رابطه نهایی با امریکا در نظام و نه در دولت روحانی وجود دارد؟ برجام فرصتی برای امریکا بود که چنین اراده ای را در ایران ایجاد کند.

مقام معظم رهبری فرمودند: این یک آزمایش است اگر این آزمایش موفق شود ممکن است به سایر حوزه ها هم وارد شود.

چند روز پیش 110 کشور در دنیا علیه امریکا در مجمع عمومی سازمان ملل متحد رای دادند چراکه امریکا در آزمایش برجام مردود شد.

در این مساله تردیدی نیست.

اما اینکه امریکا می تواند سیاست های خود را به دنیا تحمیل کند با اینکه دنیا سیاست های امریکا را قبول ندارد، متفاوت است.

110 کشور عدد کمی نیست.

بیشتر قطعنامه های مجمع عمومی با آرای 50 یا 60 کشور تصویب می شود.

در قطعنامه های حقوق بشر علیه ما، فاصله بین موافق و مخالف 30 یا 40 کشور است.

امریکا با 110 رای منفی، 10 رای مثبت؛ 40 رای ممتنع بازنده شد.

یعنی 150کشور در دنیا به او گفتند که ما با سیاست تو در برجام مخالف هستیم؛ لذا این امریکاست که در برجام رفوزه شده.

این کشور نمی تواند بگوید من که در برجام رفوزه شدم حالا می خواهم دو موضوع دیگر را هم به آن وارد کنم.

شما یک بار در مصاحبه ای در پاسخ به مصاحبه کننده که از زبان جوانان از شما پرسید چرا ایران همیشه باید با کشورهای دیگر دنیا مشکل داشته باشد، گفتید: ما خودمان انتخاب کردیم که جور دیگری زندگی کنیم.

می دانید که این جمله به هشتگی تبدیل شد و اتفاقا بسیاری از جوانانی که در ایران زندگی می کنند ضمن مخالفت با شما تاکید کردند که آنچه رخ می دهد، انتخاب آنها نیست.

آنها می گویند ما نخواستیم در تنش زندگی کنیم.

دارو را 5 برابر خریداری کنیم.

پاسخ شما به این انتقادها چیست؟ این نارضایتی مردم را خطری برای سیاست خارجی نمی دانید؟ من بارها گفته ام که جمهوری اسلامی ایران نه به سلاح و نه به خارج بلکه به مردم وابسته است؛ لذا این مردم هستند که این کشور را حفظ می کنند.

من برای پاسخ به سوال شما مثال های بسیار روشنی دارم که معذور هستم از گفتن آن.

از پاسخ به انتقادها به جمله ما خودمان انتخاب کردیم، معذور هستید؟ بله.

مردم ما آمادگی ندارند یک لحظه مانند عربستان سعودی زندگی کنند فکر نمی کنید لازم است که مردم توجیه شما را بشنوند.

این اظهارنظر انتقادهای بسیاری را به شما وارد کرده.

این هم یکی از مواردی است که من حاضرم مردم خیلی از من در این اظهارنظر خوشحال نباشند اما نگویم که واقعا مردم هستند که انتخاب کردند.

نه اینکه انتخاب کردند ما با دنیا بجنگیم.

اما ما در هر حرکت مان انتخاب می کنیم.

ما انتخاب کردیم که مثل سعودی نباشیم.

مردم ما آمادگی ندارند یک لحظه مانند عربستان سعودی زندگی کنند.

ممکن است بگویند امارات خیلی آباد است.

اما آیا آمادگی دارند آن گونه زندگی کنن
کلید واژه ها: جمهوری اسلامی ایران - وزارت خارجه - ایران - خارجه - جمهوری اسلامی - اقدام - وزیر خارجه - جواد ظریف - کابینه حسن روحانی - وزارت - روزنامه اعتماد - محمد جواد ظریف - محمدجواد ظریف - اسلامی - توافق هسته ای - جمهوری - ظریف - بین المللی - توافق هسته - حسن روحانی - منافع ملی - دیپلماسی - حضور - انتخابات - دیگر - جهان - محمد - وزیر - شماره یک - روزنامه

آخرین اخبار سرویس:
سهامداران عدالت چگونه می توانند در انتخابات مشارکت کنند؟

دیدار سفیر ایران در مسکو با معاون وزارت خارجه روسیه

استخدام مشاور ثبت نام در موسسه علمی آموزشی تام لند در اصفهان

گرامیداشت یاد و خاطره شهدای سادات در یزد + فیلم

پلیس با همه توان در کنار حادثه دیدگان/ هیچ رخداد سوء امنیتی در منطقه زلزله زده سی سخت نداشتیم

پیرهادی: قالیباف گفته بنای کاندیداتوری در ⁧انتخابات 1400 را ندارد

پیرهادی: قالیباف کاندیدای ریاست جمهوری نمی شود

توزیع غذای متبرک رضوی در تمامی مراکز نگهداری از کودکان بی سرپرست مشهد

پیرهادی: قالیباف نامزد انتخابات 1400 نیست

مشکل آب در استان اصفهان باید پیگیری شود

نمکی : بهار آینده یکی از تولیدکنندگان و صادرکنندگان واکسن خواهیم بود

«قالیباف» نامزد انتخابات 1400 نمی شود/ احتمال کاندیداتوری «رییسی»

کارشکنی کشورهای خارجی در ساخت ناوشکن جماران

مناجات های امیرالمؤمنین(ع) زیباترین جلوه های بندگی انسان

حضور وزیر بهداشت در جلسه جامعه مدرسین حوزه علمیه قم

تشکیل پرونده قضایی در دادسرای نظامی به دنبال وقوع حوادث اخیر سراوان

«قالیباف» کاندیدای انتخابات نمی شود/ احتمال کاندیداتوری «رییسی»

حرف های انتخاباتی محسن رضایی درباره یارانه نقدی

آیین مجمه گردانی و وداع با 10 شهید دفاع مقدس در مازندران

چهره ای برجسته در میان عالمان زمان

مولود کعبه منتشر شد

شش درس ماندگار از مولود کعبه

استاندار اصفهان: زنده رود به مرده رود تبدیل شده است

گمانه زنی جدید درخصوص حقوق کارمندان

چرا نباید آزمون هایی را که ادعای شخصیت شناسی با ویژگی های ظاهری و علایق دارند، جدی بگیریم؟

ناگفته های اژه ای از پرونده زم و بازجویی از مهدی هاشمی

بر اساس سند تحولی قوه قضاییه مردم باید با «هزینه کمتر، سهولت بیشتر و وقت کمتر» بتوانند حقشان را استیفا کنند/ اگر همه کارگزاران نظام در دهه 70 پیام آقا درباره مبارزه با فساد را می گرفتند، امروز فشار های اقتصادی اثرگذار نبود/ پرونده «روح الله زم» و 3 گروه افراد مرتبط با او؛ پرونده گروه

افتتاح دفتر خادمیان رضوی در محمودآباد یزد

آمریکا کارشناسان نظامی خود را از مأرب خارج کند

آخرین وضعیت مرزهای شلمچه و چذابه در تعطیلی دو هفته ای

قالیباف نامزد انتخابات 1400 نیست/ احتمال کاندیداتوری رییسی

ضرورت توجه به شیوه نامه های بهداشتی از سوی مردم

پرچم گنبد رضوی به مناسبت وفات حضرت زینب (س) تعویض شد

نباید به کمتر از لغو همه تحریم ها راضی شد

معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری: استفاده از ظرفیت های جوانان صاحب ایده برای توانمندسازی جوامع بیرونی پالایشگاه ها

توافق دولت با آژانس اقدامی هوشمندانه و همسو با منافع ملی است

نماینده مجلس: قالیباف نامزد انتخابات 1400 نیست

شوق خادمی امام رضا(ع) زوج شیرازی را به مشهد کشاند/ عهدی برای خدمت به زائران امام مهربانی ها

بررسی روند همکاری های ایران و روسیه در دیدار جلالی با معاون وزیر خارجه روسیه

آمریکا و اروپا باید بدانند که زمان قلدری و زورگویی به پایان رسیده است

استان کرمانشاه مقصد 50درصد از صادرات به کشور عراق است

برنامه های ارتش در هفته چهل و یکم گرامیداشت چهلمین سالگرد دفاع مقدس

طرح های توسعه تحول دیجیتال فولاد مبارکه آغاز شد

کنایه سردار قاآنی به ساخت دیوارهای بتنی صهیونیست ها + فیلم

یادواره شهدای زن در خراسان جنوبی برگزار شد

مسئولان محلی: عروسی با چراغ سبز ستاد کرونا!/ شبکه بهداشت قشم: مجوزی نداده ایم +عکس

آخرین رنگ بندی شهرستان های سمنان در مقابله با کرونا+جزییات

رایزنی ایران و روسیه برای توسعه همکاری در حوزه های مختلف

واکنش حزب موتلفه به صیغه کردن اعضا چیست؟

توضیحات اژه ای در مورد مفاسد اکبر طبری

پیرهادی:قالیباف بنای کاندیداتوری در انتخابات 1400 را ندارد

محسنی اژه ای: طبری نفوذ آنچنانی در قوه قضاییه نداشت

مناجات خوانی حاج منصور ارضی

پاسخ جهانگیری به کاندیداتوری در انتخابات 1400 چه بوده است؟

پیرهادی: قالیباف نامزد انتخابات 1400 نیست

فیک نیوز چطور عمل می کند؟/نگاهی به اخبار جعلی منتشر شده در حادثه سراوان

آغاز گردشگری معکوس از ترکیه و جمهوری آذربایجان به آذربایجان شرقی

هواداران ترامپ قصد منفجر کردن کنگره را دارند

دیدار سفیر ایران در ترکیه با گروه دوستی ایران و ترکیه

فلاحت پیشه: برجام فقط دو طرف جدی دارد و آن ایران و آمریکا هستند/ بایدن سیاست وقت کشی در پیش گرفته است

ریحانه پارسا آرزوی چه شوهری را دارد؟

 حضرت زینب (س) بانوی صبر و پایداری

زیباترین زن خاورمیانه کیست؟ (2021)

امام جمعه رشت: زن ها نباید آقایان را تحریک کنند

تصاویر / مراسم اختتامیه گردهمایی دبیران گروه های جهادی حوزه های علمیه سراسر کشور

نماهنگ ایرنا از خبرهای برگزیده هفته گذشته استان سمنان

امام جمعه رشت: لباس نباید بدن نما باشد

اعضای ستاد انتخابات استان فارس مشخص شدند

قدیمی ترین ماهنامه سینمایی کشور وارد دوره جدیدش شد/عسل تلخ پایان یک همکاری چهل ساله

تحصن مخالفان پاشینیان مقابل مجلس ارمنستان

فعلا موردی از کرونای انگلیسی در کرمانشاه ثبت نشده است

آیت الله جوادی آملی: عمل به دستورات علمی از مسائل اساسی دین است

لوح | زینب؛ نوری در دنیای ظلمانی..

پای گفت و گوی اصغر بهرامی رزمنده لرستانی

محسنی اژه ای: طبری نفوذ آنچنانی در قوه قضاییه نداشت

فولاد مبارکه قربانی رقابت های سیاسی نشود

سالروز شهادت شهید حسین خرازی

حضور وزیر بهداشت در جلسه جامعه مدرسین حوزه علمیه قم

سوگل طهماسبی در یک رستوران لاکچری + عکس

قم بدون فوتی کرونایی

سرانه فضای سبز در کرمانشاه به ازای هر نفر 8.6 متر مربع است

اژه ای: مفاسد اکبر طبری تحت پوشش کارهای دیگر انجام می شد

پیام تسلیت شریعتمداری به ذبیح الله خداییان

مشکلات رایج در عقد طولانی

مصوبه راهبردی لغو تحریم ها تحسین برانگیز است

سالروز شهادت شهید حسین خرازی

آنچه رخ داد موجب تاسف و تالم شدید شد/ وزیر جهاد کشاورزی به این برخورد ناپسند با مردم بی پناه رسیدگی کند

مرکز نوآوری و فناوری شهر هوشمند در شمال تهران، وارد فاز اجرایی شد

نماز جعفر طیار را چگونه بخوانیم؟

پیام تسلیت حسین لعلی رییس اتاق اصناف شهرستان بابل بمناسبت فرا رسیدن سالروز ارتحال حضرت زینب (س)

تشریح فرآیند اجرایی ثبت نام دواطلبان انتخابات 1400

اقدام راهبردی مجلس برای لغو تحریم ها ارزشمند است

تیپ و ژست متفاوت نوید محمدزاده در کنار پدرش + عکس

راه اندازی کلینیک گیاه پزشکی در شهرداری کرمانشاه

طراحی 145پروژه توسعه محلی برای سال آتی در منطقه 5

رونمایی آنلاین از پانزده پلاک نامگذاری شده به نام شهدا در منطقه پنج

جبهه مستحکم برادران مسلمان در مقابل توهین کنندگان به مقدسات

اقتدار جمهوری اسلامی مرهون خون پاک شهدا است

اخبار کوتاه 8 اسفند

علی اف : ارمنستان هرگز در چنین وضعیت اسفناکی قرار نگرفته بود

اظهارات بی سابقه ظریف در مورد روابط ایران و آمریکا، مسائل حقوق بشری، انتخابات و نقش خود در سیاست های ایران در جهان و منطقه

اظهارات بی سابقه ظریف در مورد روابط ایران و آمریکا، مسائل حقوق بشری، انتخابات و نقش خود در سیاست های ایران در جهان و منطقه