موضوعات داغ: - تيم فوتبال استقلال - بازيكنان استقلال - باشگاه بارسلونا - ليگ برتر فوتبال - فوتبال استقلال - تيم ملي فوتبال - سرمربي ايراني - بازگشت آرامش - بعد از پيروزي استقلال - استان بوشهر - سياره مريخ - گلاسكو - شاهزاده ميلياردر سعودي - بدبيني - يخدان ميرفتاح - الحاق كرانه باختري - تمهيدات ترافيكي - وضعيت پزشكي محمدرضا شجريان - دي ان اي - كاپيتان شهرخودرو - انقلاب فرهنگي چين - ايفلا - بنزين يورو 4 و 5

مطالب مرتبط:
73 هزار کارگر بیکارشده فارس در شرایط کرونا به محل کار بازگشتند
دو کار گروه ویژه برای رصد شرایط کشور تشکیل می شود
سردار جلالی: دشمن در جنگ اقتصادی به شرایط «بی هدفی» رسیده است
سردار جلالی: دشمن در جنگ اقتصادی به شرایط »بی هدفی« رسیده است
سقوط یک کارگر ساختمانی به داخل چاه + فیلم
-37 5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
چهارشنبه، 7 آبان 1399 ساعت 03:502020-10-28سياسي

کارگر تا چه زمانی می تواند این شرایط را تحمل کند؟


نماینده کارگران در شورای عالی کار در مورد مشکلات کارگران می گوید: «بعضی اوقات اگر ما خودمان را مجبور به سکوت کردیم به این دلیل بوده که بسیاری مشکلات آنقدر عیان است که نیازی به گفتن ما نیست اما سکوت ما هم نشانه بدیهی بودن شرایطی است که اگر این شرایط را .

- به گزارش سایت قطره و به نقل ازجماران؛ روزنامه اعتماد در شماره امروز خود نوشت: یک لیوان معمولی چه حجمی دارد؟ 250 سی سی؟ دو پیمانه؟ قوانین فیزیک می گوید حجم یک ظرف برابر است با حجم سیالی که آن را پر می کند.

قوانین فیزیک درباره حجم تحمل انسان ها صادق نیست.

نمی توانیم بگوییم یک انسان، به اندازه حجم دو پیمانه تحمل درد دارد یا به اندازه حجم یک لیوان می تواند فقر را تحمل کند.

انسان ها، دو جور در مقابل سختی های زندگی واکنش نشان می دهند؛ ظرفی می شوند برای انباشت درد و تحمل سختی های زندگی تا آن زمان که قلب رنجورشان از تپش باز ایستد.

یا اینکه سختی های زندگی از وجودشان سرریز می شود و بی تاب آینده بهتری که هیچ وقت از راه نمی رسد، ظرف وجودشان را می شکنند و در بازار عرضه و تقاضای زندگی، موجودی وجودشان را برای همیشه صفر می کنند.

شرایط امروز کارگر ایرانی، مصداق بارز حجم مظروفی بیش از گنجایش ظرف است؛ ظرف وجود کارگر ایرانی، هنوز به اندازه چند قطره ای جای خالی دارد که تا حالا در نظاره گرانی افسارگسیخته قیمت کالاهایی که از ضروریات زنده ماندن یک انسان است، تاب آورده است.

نیمه دوم خرداد امسال که حداقل دستمزد کارگران با افزایش 26 درصدی نسبت به سال قبل تصویب شد، زمزمه گرانی ها شروع شده بود و همان زمان، فعالان کارگری می گفتند پایه مزد 1 میلیون و 910 هزار و 427 تومانی و دریافتی خالص 2 میلیون و 700 یا حداکثر 2 میلیون و 900 هزار تومانی، کفاف رقابت با موج گرانی ها را نمی دهد اما مسوولان نشسته بر صندلی های دولتی، چشم بسته بر نفس های منقطع کارگر در حال غرق شدن در گرداب فقر، در سرنای خودشان می دمیدند و هواداران دولت در واکنش به اعتراضات نمایندگان کارگران درباره این افزایش تنگ نظرانه حداقل مزد کارگری، سر بالا می گرفتند و می گفتند در این افزایش دستمزد، نرخ تورم هم دیده شده است.

حالا هواداران دولت از رسیدن به پای تورمی که یک شبه، همه محاسبات را برهم می زند، جا مانده اند و سرافکنده در مقابل خیل کارگرانی که در سکوت شب های تاریک پاییز، جز دست های پینه بسته خالی، هیچ تقدیمی برای خانواده شان ندارند، تایید می کنند که هزینه های زندگی، سرسام آور شده.

از علی خدایی؛ نماینده کارگران در شورای عالی کار، می پرسم: کارگر تا کی در مقابل این شرایط؛ این گرانی و تورم و محرومیت، تحمل می کند؟ خدایی، در گفت وگویی که با اعتماد دارد، ترجیح می دهد جواب این سوال را به گذشت زمان موکول کند، به بعد .

کارگر ایرانی؛ آن مرد یا زنی که اجیر کارفرمای مستاصل تر از خودش است، این روزهای ویروس زده، ناامید از باز شدن هر دری که پیش از این کوفته بود، منتظر است تا یک آن موعود.

مسوولان نشسته بر صندلی های دولتی و هواداران دولت که در لباس مظلومیت نقش آفرینی می کنند، باید از این آن بترسند.

خیلی هم بترسند.

از این آنی که وقتی موعد ظهورش برسد، از درزهای نادیدنی هر توصیه و نرده و حفاظ و استتار، نفوذ می کند و ریشه ها را می سوزاند و امیدها را می خشکاند و حتی مجال تاسف و تاثر بر اهمال هم نمی دهد.

مسوولان نشسته بر صندلی های دولتی و هواداران دولت، از این آن بترسند.

خیلی هم بترسند.

در گفت وگوهایی که پیش از این داشتیم، اعلام می کردید تعداد کارگران غیررسمی حدود 3 میلیون و 500 هزار نفر است.

وزارت تعاون اخیرا خبر داد که از اسفند پارسال و به دنبال شیوع کووید 19، حدود 4 الی 6 میلیون نفر شغل شان را از دست داده و دچار آسیب شغلی شده اند.

آیا در این مدت به دنبال تعدیل و اخراج کارگران از کارگاه های کوچک، تعداد کارگران غیررسمی هم افزایش یافته؟ شیوع کرونا باعث افزایش تعداد کارگران شاغل در کارگاه های زیرزمینی نشده اگرچه تعداد کارگاه های زیرزمینی تعطیل شده در این مدت افزایش داشته چون کارگاه های زیرزمینی، اغلب در بخش خدمات فعال بودند و اتفاقا در دوره شیوع کووید 19، بیشترین مشاغل آسیب دیده، از بخش خدمات بوده اما باز هم نمی توان گفت که تعداد بیکارشدگان کارگاه های زیرزمینی افزایش پیدا کرده ولی می توانم تایید کنم که در این مدت، مشاغل غیررسمی افزایش پیدا کرده است.

شاغلان در مشاغل غیررسمی، کارفرما ندارند در حالی که کارگاه زیرزمینی، کارفرما دارد و کارگر مشغول به کار در این کارگاه، از دریافت حقوق رسمی و بیمه و مزایای قانونی محروم است و این کارگاه ها حتی از چشم بازرسان وزارت تعاون هم پنهان هستند.

با در نظر گرفتن تفاوت این تعاریف، می توان گفت که شیوع کووید 19، باعث گسترش مشاغل غیررسمی شده به این معنا که افرادی که در شغل دیگری مشغول به کار بودند و کارفرما داشتند، در دوران شیوع بیماری، به دلیل اخراج یا تعدیل و از دست رفتن شغل، شاید رو به دستفروشی آورده باشند که دستفروشی، یکی از مشاغل غیررسمی است و همین امروز که در خیابان های تهران قدم بزنید، تغییر محسوس افزایش تعداد دستفروشان نسبت به مدت مشابه سال قبل را به چشم می بینید.

امروز اغلب دستفروشان خیابانی، کارگرانی هستند که محلی برای امرار معاش ندارند و بنابراین، در این دوره، تعداد این کارگران افزایش پیدا کرده است.

بنا به هشداری که دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل در اردیبهشت ماه امسال مطرح می کرد، به دلیل افزایش آمار بیکاران در همه مشاغل، این خطر وجود دارد که افراد بیکار، به گروه های خلافکار ملحق شوند یا جرایم خرد افزایش پیدا کند.

نیروی انتظامی هم گزارش داده بود که در این مدت، جرایم خرد و سرقت های کوچک در کشور افزایش داشته.

آیا شما هم این خطر را حس می کنید که ممکن است تعدادی از کارگران بیکار و اخراجی؛ چه آنهایی که در کارگاه های زیرزمینی کار می کردند و چه آنهایی که از کارگاه های رسمی اخراج و تعدیل شده اند، برای تامین معاش به این گروه ها ملحق شوند؟ این خطر همیشه این کارگران را تهدید می کند ولی تقلیل این خطر به تبعات شیوع بیماری، بحث را به بیراهه می برد.

همه ما از رابطه مستقیم فقر و ایجاد بستر بزه اجتماعی باخبریم اما حالا با دو اتفاق مواجهیم؛ یورش بیماری به معیشت و زندگی مردم همزمان با تورم افسارگسیخته.

این دو، فقر را به جامعه تحمیل می کند و این فقر حتما به بزه های مختلف منجر می شود.

در این مدت، گزارش های غیررسمی از سرقت هایی که افراد برای بار اول انجام داده اند فراوان بوده؛ سرقت هایی که از سر فقر و نیاز است و هم می تواند به دلیل بیکاری ناشی از کووید 19 به خانواده ها تحمیل شده باشد و هم می تواند به واسطه گرانی و تورم و ناتوانی خانواده ها در تامین معیشت شان اتفاق افتاده باشد.

من معتقدم باید هر دو وجه را باهم ببینیم چون بخشی از این اتفاق، متاثر از شیوع بیماری است که شاید خارج از اراده تصمیم گیران هم باشد اگرچه برخورد با فقر، در حوزه وظایف دولت است و بنابراین، رشد تورم و افسارگسیختگی قیمت ها و تحمیل درهم ریختگی روانی به جامعه به دلیل بی ثباتی در بازارها، باید تحت کنترل دولتمردان می بود که نیست و همین شرایط، آسیب های جدی تر و دردآورتر از آسیب شیوع بیماری به جامعه وارد می کند.

یک ماه بعد از شیوع کووید 19 در ایران، رییس جمهوری وعده کمک به کارفرمایان داد و این کمک را مشروط کرد که هیچ تعدیلی تا پایان اردیبهشت اتفاق نیفتد اما ظاهرا این کمک ها به دلیل کاهش درآمدهای دولت محقق نشد.

آیا گزارشی دریافت کرده اید که در واحدهای صنفی آسیب دیده از شیوع بیماری، به دلیل محقق نشدن وعده های حمایتی دولت، اخراج و تعدیل کارگران افزایش پیدا کرده باشد؟ من آمار دقیقی از این اتفاق ندارم و حتی نهادهای تصمیم گیرنده ما هم چنین آمار دقیقی ندارند یا اگر دارند، منتشر نمی کنند که اگر این اتفاق می افتاد، کنشگران صنفی می توانستند از این آمارها استفاده کنند و راه حل ارایه دهند.

اما از آنجا که من شاغل در بخش تولید و شاهد مشکلات این بخش هستم، می دانم که کمک های حمایتی دولت، مطابق وعده های گفته شده، محقق نشد گرچه اعطای وام به کارفرما و مشروط شدن این وام به ابقای کارگر هم چاره حمایت از واحدهای صنفی آسیب دیده از کووید 19 نبود و نیست.

در ماه های شیوع کووید 19، تمام واحدهای تولیدی با توجه به نیاز جامعه مشغول به کار بوده اند ولی کاهش قدرت خرید مردم و همچنین توقف برخی پروژه های عمرانی دولت و تاثیر این توقف بر برخی صنایع مرتبط، باعث رکود فعالیت این واحدها شد.

پس این رکود هم، ربط زیادی به شیوع بیماری ندارد بلکه شرایط اقتصادی کشور و بی ثباتی بازار و کمبود مواد اولیه مورد نیاز صنایع و واحدهای تولیدی و مشکل ترخیص اقلام ضروری در گمرکات، منجر به تعدیل و رکود و آسیب به بدنه تولید شده است.

من می توانم از کارخانه هایی نام ببرم که مشکل نقدینگی ندارند ولی با مشکل تامین مواد اولیه مواجهند و صاحبان این کارخانه ها باید هر روز، هزینه های سربار را تحمل کنند در حالی که مواد اولیه ای برای ادامه تولید در اختیار ندارند.

هزینه سربار، کارخانه دار را به زمین می زند و به ورشکستگی می کشاند و در شرایط رکود به دلیل نبود مواد اولیه، هر چقدر هم به این کارخانه نقدینگی تزریق شود؛ نقدینگی از جنس وام و دارای الزام به بازگشت، تا چرخ کارخانه نچرخد، این واحد تولیدی همچنان آسیب می بیند.

حل مشکل اشتغال در کشور ما در این مقطع، منوط به رفع موانع اصلی تولید است و در شرایط فعلی، برای بسیاری واحدهای تولیدی بزرگ کشور، رفع مشکل تامین مواد اولیه مهم تر از تامین نقدینگی است.

وقتی یارانه افراد را با سود به خودشان برمی گردانیم و دوباره از خودشان پس می گیریم، اسم این، کمک نیست.

ظرف 8 ماه گذشته، کل کمک دولت به کارگران اخراجی و تعدیلی، پرداخت رقم های ناچیزی به اسم بیمه بیکاری کرونا بود علاوه بر وام یک میلیون تومانی که البته دولت، یارانه وام گیرندگان را به عنوان ضمانت بازگشت وام بلوکه کرده و اقساط وام را از همین یارانه کسر می کند، گزارش های وزارت تعاون نشان می دهد که از جمع کثیر کارگران بیکار شده، حداکثر یک میلیون نفر توانستند بیمه بیکاری کرونا را دریافت کنند و ماه هاست که تعداد زیادی از بیکاران، چشم انتظار همین رقم های ناچیز هستند.

اگر مقایسه ای با شرایط کشورهای اروپایی داشته باشیم که نرخ تورم شان حتی در دوره شیوع بیماری، بسیار بسیار کمتر از نرخ تورم در کشور ما بود، دولت در دوران شیوع کووید 19، چه اقداماتی باید انجام می داد تا از فراگیر شدن فقر در جامعه کارگری جلوگیری کند؟ بعضی اوقات اگر ما خودمان را مجبور به سکوت کردیم به این دلیل بوده که بسیاری مشکلات آنقدر عیان است که نیازی به گفتن ما نیست اما سکوت ما هم نشانه بدیهی بودن شرایطی است که اگر این شرایط را مسوولان و مدیران دولت نمی بینند، دیگر به هیچ طریق نمی شود وجود این شرایط را به آنها گوشزد کرد.

دولت می گوید که می خواهد به بیکار شدگان کرونا و به اسم حمایت از بیکار شدگان کرونا به آنها بیمه بیکاری بدهد.

بیکارشدگان مشمول، آنهایی بودند که سابقه بیمه پردازی در سازمان تامین اجتماعی دارند و طبق قانون تامین اجتماعی، کارفرما طی سال های متوالی، 3 درصد از حقوق دریافتی هر کارگر را به عنوان حق بیمه به سازمان تامین اجتماعی پرداخت کرده که در صورت بروز مشکلاتی از قبیل اخراج و تعدیل، کارگر بیکار شده بتواند از بیمه بیکاری که رقمی معادل حداقل دستمزد است، استفاده کند.

دولت با در نظر گرفتن شرایط ناشی از شیوع کووید 19، پرداخت بیمه بیکاری کرونا را مطرح کرد و شرط سابقه را هم نادیده گرفت و اعلام کرد که تمام بیکارشدگان به واسطه شیوع کووید 19، مشمول دریافت بیمه بیکاری کرونا خواهند شد.

مشکل این بود که رقم این پرداخت، حتی از حداقل های دستمزد و معادل تعاریف سازمان تامین اجتماعی هم کمتر بود.

در واقع اگر دولت مداخله نمی کرد و سازمان تامین اجتماعی به تکلیف قانونی در مقابل بیمه پردازان عمل می کرد، وضعیت کارگران بیکار شده به مراتب بهتر از این بود.

رقم های پرداختی به اسم بیمه بیکاری کرونا برای همان تعدادی که دریافت کردند هم، یک میلیون تومان و به قدری ناچیز بود که در مواردی، من به عنوان فعال کارگری، از پیگیری این ارقام برای کارگران شرم می کردم.

صرف نظر از اینکه تعداد زیادی از کارگران بیکار شده هنوز موفق به دریافت این ارقام نشده اند، امروز این رقم، کدام هزینه یک خانواده 4 نفره را پوشش می دهد که دولت این ارقام پرداختی را؛ چه وام های تک نفره یک میلیون تومانی و چه بیمه بیکاری یک میلیون تومانی را کمک های حمایتی دوره کرونا تلقی کرد؟ وقتی یارانه افراد را با سود به خودشان برمی گردانیم و دوباره از خودشان پس می گیریم، اسم این، کمک نیست.

به نظر من، تکلیف دولت در این ایام این بود که با برداشت از صندوق ذخیره ارزی یا سایر منابع، هم از نظر تامین اقلام بهداشتی و هم از نظر معیشتی به مردم کمک کند.

مشکل اینجاست که همزمان با اعلام عوامل دولت درباره ناکافی بودن بودجه برای این نوع کمک ها، تناقض های گفتاری و رفتاری آنها باعث آزردگی جامعه می شود.

دولت موج عظیم رسانه ای درباره اختصاص بودجه به افزایش حقوق بازنشستگان و کارمندان و شاغلان نهادهای دولتی راه می اندازد و رییس سازمان برنامه و بودجه هر روز در توییت هایش طوری وانمود می کند که انگار خزانه مال اوست و از جیب خودش بذل و بخشش می کند ولی وقتی مساله پرداخت حق کارگران بیکار شده مطرح می شود، دولت می گوید بودجه نداریم.

این تضادها و رفتارهای غلط، برای جامعه، بیشتر از خود درد، دردآور است.

به اعتقاد من، دولت باید این کمک ها را در جامعه کارگری توزیع می کرد چنان که در بسیاری کشورها هم در این دوران، از کارگران بیکار شده و خانواده های آسیب دیده حمایت شد اما در کشور ما، در ستاد ملی مقابله با کرونا، استفاده از ماسک اجباری می شود که بسیار خوب است و هیچ کس هم مخالف این اجبار نیست ولی هیچ یک از اعضای این ستاد، به این فکر نمی کنند که یک خانواده 4 نفره کارگری فاقد درآمد که در طول یک ماه، 500 هزار تومان یا یک میلیون تومان بیمه بیکاری دریافت کرده، چطور باید این اجبار را رعایت کند آن هم در حالی که ارزان ترین ماسک، 2 هزار تومان است و این خانواده اگر هر روز بخواهد ماسک بخرد، باید روزانه 8 هزار تومان هزینه خرید ماسک بدهد آن هم به شرط آنکه غیر بهداشتی رفتار کند و هر ماسک را در کل ساعات یک روز استفاده کند؟ چطور ممکن است اعضای این ستاد، بدون توجه به شرایط اقشار آسیب دیده، جریمه ای برای یک الزام بهداشتی تعیین کنند و اصلا شرایط معیشتی این خانواده ها را در نظر نگیرند؟ چندی قبل خبر نگران کننده ای توسط شورای حل اختلاف وزارت تعاون اعلام شد مبنی بر اینکه شکایت های تعویق دستمزد کارگران در سال 98 نسبت به سال 97، کاهش 22 درصدی داشته.

برداشت من این بود که ناامنی شغلی این شکایات را کاهش داده به این معنا که کارگر از ترس اینکه شغلش را از دست بدهد، در مقابل تعویق 3 ماهه و 4 ماهه و حتی 15 ماهه پرداخت دستمزد سکوت می کند و ترجیح می دهد در همان شغل بماند به امید اینکه یک روزی حقوقش پرداخت شود.

دلیل کاهش شکایت از تاخیر دستمزد را باید در عوامل دیگری جست وجو کنیم.

بنا بر مشاهدات ما، غیر از نگرانی کارگران بابت ناامنی شغلی و ترس از اخراج که مشکل دایمی است و همیشه هم وجود داشته، ناکارآمدی سامانه جامع روابط کار یکی از دلایل انصراف کارگران از شکایت های مربوط به تاخیر دستمزد است.

نیمه دوم سال 98، سامانه جامع روابط کار توسط وزارت تعاون راه اندازی و اعلام شد که از این پس، هر گونه ثبت شکایت حضوری ممنوع است و تمام شکایات باید در این سامانه ثبت شود که به دلیل مشکلات عدیده این سامانه و پیچیدگی روند اداری ثبت شکایات، بسیاری از کارگران در نیمه راه از ثبت شکایت تاخیرهای دو ماهه و سه ماهه دستمزد منصرف می شوند.

بنابراین، یکی از دلایل کاهش آمار، این بوده اما دلیل دوم، نگران کننده تر است.

سهم دستمزد در هزینه های تمام شده کالا و خدمات در سال 99 به قدری تنزل کرده که برای کارفرما قابل پرداخت است و به همین دلیل هم بسیاری صاحبان صنعت، همچنان مشغول پرداخت حقوق و دستمزد هستند.

برخی کارفرمایان، فقط به دنبال سودآوری هستند و از تهیه لوازم ایمنی گران صرفنظر می کنند که همین اتفاق، به بهای سلامت و جان کارگر تمام می شود.

ظرف ماه های اخیر، خبرهای مکرر در مورد افزایش حوادث کار این نگرانی را دامن می زند که کارفرما به دلیل ناتوانی از برابری هزینه و درآمد و کاهش سودآوری، تامین امنیت محیط کار را یا به اولویت آخر تبدیل کرده، یا کاملا فراموش کرده و کارگران، باز هم به دلیل نگرانی از ناامنی شغلی، در مقابل این تضییع حق هم سکوت می کنند.

بنا به آنچه از آمار حوادث شغلی در سطح استان تهران رصد می کنیم، افزایش چشمگیری درحوادث کار نداریم اما اعلام حوادث شغلی، افزایش داشته و همین اتفاق، یکی از دلایل کاهش حوادث شغلی بوده.

میزان حوادث شغلی در کشور ما بیشتر از باقی کشورها نیست اما اشتغال در صنایع خطرآفرین در مقایسه با سایر کشورها بیشتر است.

البته در همه این سال ها، کوتاهی کارفرما در تامین ایمنی محیط کار اتفاق افتاده که سابقه تاریخی هم دارد و همیشه با این مشکل مواجه بوده ایم که برخی کارفرمایان، فقط به دنبال سودآوری هستند و از تهیه لوازم ایمنی گران صرفنظر می کنند که همین اتفاق، به بهای سلامت و جان کارگر تمام می شود.

اما مشاهدات ما نشان می دهد که دلیل نگران کننده افزایش آمار حوادث شغلی در شرایط فعلی، کاهش تمرکز کارگران در محیط کار است که البته این اتفاق هم کاملا طبیعی است و نیاز به بررسی علمی هم ندارد.

خودتان را به جای کارگری بگذارید که امنیت شغلی ندارد و مشکل معیشت و هزینه مسکن دارد و با این گرفتاری های فکری، پای دستگاه فرز نشسته در حالی که حواسش جای دیگر است و حالا به این وضعیت، نقص امکانات ایمنی را هم اضافه کنید.

این دو عامل دست به دست هم می دهد که آمار حوادث شغلی بیشتر شود در حالی که با توجه به اتفاقات سال های اخیر و از بین رفتن اشتغال و افزایش بیکاری، باید به میزان اشتغال از بین رفته در بخش های مختلف، شاهد کاهش حوادث شغلی باشیم که اینچنین نیست.

بیش از 50 درصد حوادث شغلی در صنعت ساختمان اتفاق می افتد و با وجود آنکه ظرف دو سال گذشته، شاهد رکود در صنعت ساختمان بودیم، آمار حوادث شغلی در این بخش همچنان بالاست به همین دلیل که عوامل دیگری در این بخش باعث حوادث شغلی می شود.

این سوال من برآیندی از جواب های شماست.

چندی قبل گزارشی از وزارت بهداشت و انیستیتو تحقیقات تغذیه داشتم که اعلام می کرد بر مبنای نتایج مطالعات، دهک های درآمدی پایین، به سمت حذف مواد غذایی مفید رفته اند به این معنا که تعداد قابل توجهی از خانواده ها در طول یک سال گذشته، مصرف گوشت و لبنیات را قطع کرده اند.

قطع مصرف این مواد غذایی مفید و حذف از سبد هزینه های خانوار، هشداری درباره خطر سوء تغذیه فراگیر؛ به خصوص در اقشار درآمدی پایین است.

کارگران؛ چه شاغلان در بنگاه های رسمی که از حقوق و بیمه و مزایا برخوردارند و چه شاغلان مشاغل غیررسمی، به شدت در معرض خطر سوء تغذیه و گرسنگی مزمن و از دست دادن سلامت جسمی و در نهایت، کاهش تمرکز هستند که به گفته شما، یکی از مهم ترین دلایل افزایش حوادث شغلی است.

کارگر، با این وضعیت درآمد و تورمی که هر روز بیشتر می شود و با این وضعیت سلامت جسمی، تا کجا می تواند تحمل کند؟ سال گذشته و قبل از وقوع سونامی تورم و کرونا که معیشت همه اقشار را تحت تاثیر قرار داد، به دنبال انجام مطالعاتی در وزارت تعاون، اعضای کمیته دستمزد - نمایندگان کارگران و کارفرمایان و دولت - این توافق را امضا کردند که سبد هزینه ماهانه یک خانواده کارگری با بعد متوسط 3.

3 نفر و برای تامین حداقل های استاندارد، 4 میلیون و 920 هزار تومان است.

امروز این رقم، باید بیش از 6 میلیون و 700 هزار تا 7 میلیون تومان باشد اما در حال حاضر، مزد تعیین شده برای کارگران شاغل و رسمی و برخوردار از بیمه، در محدوده 2 میلیون و 600 هزار تا دو میلیون و 800 هزار تومان است و اگر هزینه مسکن و سایر هزینه ها را از خرج ماهانه خانوار حذف کنیم، این رقم به تنهایی فقط برای خوراک ماهانه یک خانواده کفایت می کند.

نگرانی مسوولان وزارت بهداشت کاملا درست است و مشاهدات میدانی ما هم نشان داد که به دنبال تورم بخش مسکن که امسال اتفاق افتاد و نظم زندگی خانوار را برهم زد، کارگران مجبور شدند به سمت تهیه مواد غذایی با ارزش غذایی کمتر بروند چون فقط به سیر شدن فکر می کنند.

سال گذشته، پرسشنامه ای در جامعه آماری 500 نفری کارگران پخش کردیم و این کارگران اعلام کردند که هیچ یک، قادر به پرداخت هزینه ترمیم مشکلات دندانی نبودند و بنابراین، فقط برای کشیدن دندان خراب هزینه داده بودند.

امروز، دیگر مقوله آموزش برای سرپرستان خانواده های کارگری معنایی ندارد و آنها صرفا قادر هستند سهم بسیار کمی از درآمدشان را برای آموزش فرزندان شان اختصاص دهند.

تفریحات و سرگرمی تقریبا از سبد هزینه خانواده های کارگری حذف شده و اینها، هشدارهای جدی برای جامعه است.

متاسفانه این هشدارها آنقدر ادامه داشت که به میزان دسترسی به مواد غذایی هم سرایت کرد.

عجیب نیست با وجود آنکه به وفور درباره مضر بودن فست فودها و سوسیس و کالباس صحبت می شود، هنوز مصرف سوسیس و کالباس در کشور ما آمار تصاعدی دارد که دلیلش جز فقر و ناتوانی از خرید محصولات غذایی سالم تر و با ارزش غذایی بالاتر نیست.

امروز باید حساب کنیم که مرغ 50 هزار تومانی و قیمت یک کیلو گوشت، چند درصد از دستمزد روزانه یک کارگر است.

همه اینها زنگ های هشدار بابت هزینه های آتی در حوزه اجتماعی است.

بودجه ای که امروز برای تامین رفاه مردم تخصیص داده نمی شود، در آینده باید برای تسکین و جبران دردهای شان هزینه شود.

کارگر تا چه زمانی می تواند این شرایط را تحمل کند؟ تحمل را چطور معنا می کنیم؟ اگر منظور، معادل معنایی واژه تحمل است، تحمل کارگر خیلی وقت است که تمام شده.

اما اگر منظور دیگری از این واژه داریم، جای بحث مفصل دارد که نمی خواهم به آن بپردازم.


کلید واژه ها: قوانین فیزیک - تحمل - شرایط - زندگی - انسان ها - انسان - کارگران - مشکلات کارگران - روزنامه اعتماد - شورای عالی کار - قوانین - مشکلات - فیزیک - شورای عالی - نشان - زمان - سکوت - نماینده - روزنامه - اعتماد - شماره - گزارش - برابر - نشانه - واکنش - شورای - زمانی - امروز - مورد - شوند

آخرین اخبار سرویس:
5 بحرانی که دولت آتی آمریکا با آن روبروست؛ از تبدیل شدن به کرونا زده ترین کشور جهان تا انزوای بین المللی

واکنش شهریاری به شکایت دولت علیه نمایندگان مجلس

شرح و تفسیر خطبه 147 نهج البلاغه

chr(034)تولدهای لاکچریchr(034) زودهنگام، تضییع حقوق فرزندان است

ارتباط حضرت معصومه (س) با امام رضا (ع) رابطه ولایتمدارانه امام و مأموم است

ویدئو جالب از گربه های کماندو

صنعت نفت در استفاده از شرکتهای دانش بنیان تا کجا پیش رفت؟

تولدهای لاکچری زودهنگام، تضییع حقوق فرزندان است

مردی که دنیایش به دور از همه دنیاهاست

الحوثی: موشک شلیک شده به آرامکو، 100 درصد یمنی بود

واکنش ها به عفو «فلین» توسط ترامپ؛ «او از قدرت سوءاستفاده کرد»

الحوثی: موشک شلیک شده به آرامکو، 100 درصد یمنی بود

واکنش ها به «مایکل فلین» توسط ترامپ؛ «او از قدرت سوءاستفاده کرد»

مظفر: اسلام ستیزی باعث افزایش گرایش مردم به این دین مبین می شود

ممنوعیت برگزاری تجمعات در قم در زمان اجرای محدودیت های کرونایی

سالروز وفات حضرت فاطمه معصومه (س)

تازه ترین توییت ترامپ: انتخابات تقلبی!

تخت روانچی:اقدمات قهری یکجانبه نماد جنایت علیه بشریت است

تخت روانچی:اقدمات قهری یکجانبه نماد جنایت علیه بشریت است

واکنش ها به عفو مشاور امنیت ملی پیشین ترامپ؛ «او از قدرت سوءاستفاده کرد»

علیزاده: احیاء مجدد برجام خسران محض است

همه «باید» های قالیباف برای روحانی!

نفقه از چه زمانی به زوجه باید پرداخت شود؟

تعویض پرچم گنبد حضرت معصومه (س)

توزیع 6 هزار بسته معیشتی در استان فارس

فیلم| آغاز آبادانی زاج و داربست توسط «سپاه»/ نام «حاج قاسم» بر بلندای مکران

کار هایی که صبح بعد بیدار شدن نباید انجام داد

سلامت سالمندان و وظایف فرزندان و دولت در قبال آنان

چه کسی شعله استیضاح رییس جمهور را در قم روشن نگه را می دارد؟

توزیع ماسک رایگان توسط گروه جهادی در شیراز

محسن رضایی: بازنگری در سیاست های مسکن تسریع شود

کتاب «روش حل مسئله با اسامی سُوَر قرآن کریم» منتشر شد

کارگروه ویژه کلانشهر شیراز با هدف محرومیت زدایی در فارس تشکیل شود

انتخابات آمریکا شکست لیبرال دموکراسی غرب را نشان داد

تجلی روحیه بسیجی در مسوولان به امیدآفرینی در مردم می انجامد

بازیگر «وارش» با ظاهری ساده و زیبا/ عکس

تحلیل فعالی سیاسی از دوگانه اقتصاد و کرونا

جلوگیری از فساد و انحصار با مرکززدایی در تصمیم گیری ها

کارشکنی های ترامپ توانایی دموکراسی ما را زیر سوال می برد

توزیع 250 بسته معیشتی در قالب طرح تحول محلات بندرلنگه+فیلم

تحلیل فعالی سیاسی از دوگانه اقتصاد و کرونا

جبهه جهانی جهادی، نقشه راه بسیج در خدمت رسانی/ روح صهیونیست ها در کابینه بایدن/ آخرین پرواز دست خدا

مرحوم کلب صادق می خواست مسلمانان در همه عرصه ها پیشتاز باشند

رییس جمهور منتخب آمریکا: ترامپ تاکنون هیچ تماسی با من نگرفته است

متن کامل دعا روز دو شنبه + صوت و ترجمه

امروز کشور به مدیریت جهادی نیاز دارد

لباس عجیب مارادونا در ملاقات با رییس جمهور

پادکست | مسئولیت بر اساس توانایی است

موشک کروز قدیر

آیین تعویض پرچم حرم مطهر حضرت معصومه (س) همراه با تشییع شهید گمنام

چه شهرهایی جایگاه برتر در حکمرانی جهانی دارند؟

شماره جدید خط حزب الله منتشر شد

شماره جدید خط حزب الله منتشر شد

توزیع بیش از 4 هزار بسته معیشتی بین نیازمندان تکاب / طلاب در میدان تغسیل و تدفین اموات کرونایی

نقره کار: سلب حق حیات فرزند نباید مکافات سبک داشته باشد

کوفه کوچک کجاست؟

راز و رمز نقاشی های کودکانه

مدیریت حوضه آبریز؛ توجه به مرزهای طبیعی به جای تقسیمات سیاسی

طرز تهیه «نان خامه ای»  

جو بایدن: ترامپ هنوز هیچ تماسی با من برقرار نکرده است

عکس | وقتی مارادونا پیراهنش را برای احمدی نژاد فرستاد | مارادونا درباره احمدی نژاد چه گفت؟

پخش زنده مراسم وفات حضرت معصومه(س) در آستان حضرت عبدالعظیم(ع)

جنیدی: رسیدگی های قضایی در رابطه با پرونده ترور سردار سلیمانی ادامه دارد

کواکبیان: حصر دیگر بس است؛ 10 سال شد!

عرض ارادات مردم هرمزگان به ساحت حضرت معصومه(س)

پیام تسلیت دفتر آیت الله العظمی بشیر نجفی به مناسبت درگذشت دکتر سید کلب صادق نقوی

عرض ارادات مردم هرمزگان به ساحت حضرت معصومه(س)

حمید رضا نیکومرام اهدای 43 سری جهزیه به زوج های نیازمند

خداحافظی مرکل از سیاست پس از 16 سال/ برگزاری انتخابات آلمان در سپتامبر 2021

مردم کوهدشت در انتظار تکمیل بیمارستان «رازی»

توزیع 250 بسته معیشتی در قالب طرح تحول محلات شهرستان بندرلنگه+ فیلم

راز جسد مومیایی زن یزدی در موزه+ عکس

جزییات انهدام باند بزرگ فرار مالیاتی

مردم کوهدشت در انتظار تکمیل بیمارستان «رازی»/ مرکز بستر درمان رومشکان نیازمند تجهیزات است

برگزاری هر گونه تجمعی در قم مطلقاً ممنوع است

نیک بین: دولت از مشاغل خسارت دیده حمایت کند

تجلی روحیه بسیجی در مسوولان به امیدآفرینی در مردم می انجامد

علت ازدواج نکردن حضرت معصومه (س) چه بود؟

مرزبان مجاهد ناجا در مرز مریوان به شهادت رسید

سیر تاریخی تأثیرات آستان حضرت معصومه(س) بر تحولات اجتماعی ایران

مرزبان مجاهد ناجا در مرز مریوان به شهادت رسید

مردی که دنیایش به دور از همه دنیاهاست

ایران و امریکای پساترامپ

صنعت نفت در استفاده از شرکتهای دانش بنیان تا کجا پیش رفت؟

محمد سلطانی مجاوری مرحله چهارم نهضت کمک مومنانه

ضربه سنگین صید ترال به صیادان ایرانی

قم و حرم حضرت معصومه (س) کانون نور الهی است

تعبیر خواب کتری بزرگ ، معنی دیدن کتری بزرگ در خواب های ما چیست

تاکتیکی برای کنترل کرونا

کمک به حکمرانی اسلامی؛ مأموریت اصلی سازمان بسیج اساتید

فتنه لازم نیست حتماً در خیابان بوده باشد!

تعبیر خواب زایمان حضرت یوسف ، زایمان طبیعی ابن سیرین و امام صادق و طبیعی بدون درد

پاکاریم دلگرمی برای مجاهدان سلامت/ ثبت نام داوطلبان مازندران در مرز 10هزار نفری

عبدالله عبدالله تشکیل دولت موقت را به صورت تلویحی پذیرفت

مرحوم «فضایلی» خوشنویسی متبحر در نگارش انواع خطوط اسلامی

ادای احترام خادمان حضرت عبدالعظیم به هفت خانواده شهدای مدافع سلامت

هشتگ مارادونا ترند جهانی شد + عکس

مورد عجیب «محمد حسینی پور» در مسابقات سراسری قرآن

واکنش موسوی لارگانی به شکایت دولت از یک نماینده

رییس بسیج : تمرکز این سازمان بر خدمت به محرومان و مستضعفین است

کارگر تا چه زمانی می تواند این شرایط را تحمل کند؟

کارگر تا چه زمانی می تواند این شرایط را تحمل کند؟