مطالب مرتبط:
معاون اجرایی ارتش: به هر گونه تجاوزی پاسخ قاطع و کوبنده می دهیم
به هر گونه تجاوزی پاسخ قاطع و کوبنده می دهیم
ادغام طب سنتی در نظام بهداشتی ایران
حضور افتخاری کریمی در مسابقات تنیس جام دیپلمات ها
پاسخ جالب صدام به یک خبرنگار درباره پوشیدن لباس نظامی در جنگ با ایران
-135 5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
پنجشنبه، 3 مهر 1399 ساعت 21:352020-09-24سياسي

نوشتار شیرین کریمی با عنوان «چه گونه بیزاری از فمینیسم را نهادینه می کنند؟» در پاسخ به «دربارهٔ زنانی که شریک نظام مردسالارند» نوشتهٔ آرش نراقی


آرش نراقی دانش آموختهٔ فلسفه و «نواندیش دینی» در یادداشتی زیر عنوانِ «دربارهٔ زنانی که شریک نظام مردسالارند» چند نکته را دربارهٔ «نقش زنان در شکل بخشی و تداوم ساختارهای تبعیض آمیز» برمی شمرد و در پایان نتیجه می گیرد که «تغییر و اصلاح نظام تبعیض مردسالار .

- نوشتار شیرین کریمی با عنوان چه گونه بیزاری از فمینیسم را نهادینه می کنند؟ در پاسخ به دربارهٔ زنانی که شریک نظام مردسالارند نوشتهٔ آرش نراقی 3 مهر 1399 - 21:33آرش نراقی دانش آموختهٔ فلسفه و نواندیش دینی در یادداشتی زیر عنوانِ دربارهٔ زنانی که شریک نظام مردسالارند چند نکته را دربارهٔ نقش زنان در شکل بخشی و تداوم ساختارهای تبعیض آمیز برمی شمرد و در پایان نتیجه می گیرد که تغییر و اصلاح نظام تبعیض مردسالار مستلزم مشارکت فعالانهٔ مردان و زنان است و در این راه توجه به نقش مردان مطلقاً نباید نقشی را هم که زنان در شکل گیری، تحکیم و تداوم این نظام تبعیض دارند، نادیده گرفت.

نراقی پیش از این نتیجه گیری نکاتی را طرح کرده است که درنگی کوتاه روی آن لازم است.

از آنجایی که ما زنان (زنانی که در فضاهای اجتماعی و علمی و فرهنگی فعال تر هستیم)، چه فمینیست باشیم چه نباشیم از دَم برچسبِ فمینیست ایرانی خورده ایم، و از آنجایی که نوشتارهایی از نوع متن آرش نراقی همین طیف را نشانه می روند، خوب است ابتدا روشن کنم که من از سوی فمینیست ها یا از زبان یک فمینیست برای یادداشت آرش نراقی پاسخ نمی نویسم.

فمینیست ها، اگر اصلاً بخواهند پاسخ بدهند، از منظر مطالعات جنسیت و نظریه های فمینیستی، پاسخی درخور خواهند داد.

اما من قبل از هر چیز، برمبنای فهمی که از تجربهٔ زیسته در این جامعه و پیگیری مسائل زنان و دنبال کردن فعالیت های فمینیست ها دارم می نویسم.

ابتدا بسیار خرسندم که سرانجام سکوت مردانه شکست و صدایی هم از میان مردان به گوش رسید.

یادداشت آرش نراقی در روزگاری منتشر می شود که شماری از زنان ایران در حرکتی نویدبخش افتاده اند به افشاگری و چنین روزگار کس به یاد نداشت .

زنان تجربهٔ شخصی شان را از تجاوز و آزار جنسی روایت می کنند.

در میان روایت های زنان تعدادی از مردان نیز روایاتی از تجاوز زنان به مردان منتشر کرده اند.

روایت ها تکان دهنده اند، اگر بتوانید بخوانیدشان.

موضوعی که در این قیل وقال بسیار به چشمم آمد سکوت مردان بود؛ علی الخصوص مردانی که در حوزهٔ اندیشه و فلسفه و اخلاق و جامعه و حقوق بشر تقریباً همیشه حرف برای گفتن دارند.

اکنون اینطور که از این یادداشت پیداست مردان در این بحث به حرف آمده اند.

امیدوارکننده است.

تیم هانت، برندهٔ نوبل شیمی در مراسم دریافت جایزهٔ نوبل به شوخی گفت: زنان نباید با مردان در لابراتوار باشند؛ زیرا عاشق مردان می شوند و در نتیجه کارشان را درست انجام نمی دهند.

این حرف سروصدای دانشجوها و فمینیست ها را درآورد، انجمن سلطنتی از تیم هانت فاصله گرفت و دانشگاهی که با هانت کار می کرد بی درنگ او را اخراج کرد.

از آن سو همکارانِ طرفدارِ هانت معترضین فمینیست را اوباش لینچ نام نهادند و همچون پلنگ هایی زخم خورده پشت مانیتورها مترصد پرخاش به فمینیست ها بودند، برخی از آنها می دانستند که اگر مکالمات آنها ضبط شده باشد، همین اتفاق برای آنها خواهد افتاد.

انتقام گیریِ آنها از اینها و انتقام گیری اینها از آنها شروع شد و این ماجرا در میان هزاران ماجرای دیگر هنوز ادامه دارد.

آرش نراقی بحثی را طرح می کند و جریحه دار پرخاشی نثار فمینیست ها می کند: او مدعی است که در این متن حرفش این است که برخی از زنان خودشان همدست نظام مردسالارند.

سوای اینکه اصلِ حرف نراقی در این متن حرفِ دیگری است، این که برخی از زنان خود همدست نظام مردسالارند خیلی پیش از اینها از سوی خود زنان گفته شده است، همچنان می گویند و زنانِ ضد زن را و رفتارهایی را که از سوی زنان بر ضدِ زنان سر می زند، به شدت نقد می کنند، در مورد آن آگاهی بخشی می کنند و این مسئله ای پنهان نیست که در این یادداشت برای ما روشن شده باشد.

آنچه در این یادداشت ابتدا به چشم من می آید جذابیت های نهان دیدگاه های زن ستیزآموزه های فلسفهٔ کلاسیک برای برخی مردانِ فلسفه خوانده است.

گویی آنهاوقتی دلشان از دست زنان خون می شود کتاب هنر رفتار با زنانِ شوپنهاور را در آغوش می گیرند و به کنج اتاقی سرد می خزند و کلام شوپنهاور را همچون واژگانِ کتاب مقدس زیر لب تکرار می کنند.

آن ها در کتاب سیاست ارسطو می خوانند که مرد ذاتاً برتر است و زن حقیر و ناچیز.

یکی دستور می دهد و دیگری از آن پیروی می کند.

این اصل ضروری برای نوع بشر است….

مرد ذاتاً برای دستوردادن ساخته شده نه زن؛ درست همچون کهنسالان که بر نوجوانانِ کم تجربه برترند….

همانطور که سقراط می گوید: شجاعت و عدالت مرد و زن با هم برابر نیست؛ شجاعت مرد در فرمان دادن است و شجاعت زن در اطاعت کردن باز هم ارسطو معتقد است که زنان از نظر اخلاقی هم در مراتب پایین تری از مردان قرار دارند.

مردان روح اند و زنان صرفاً جسم اند.

خواندن این درس های فلسفهٔ کلاسیک وقتی نگران کننده می شود که دانش آموختگانِ فلسفه آموزه های فلسفهٔ جدید را خوب نفهمند و درست ودرمان حالی شان نشود که آرای ضدزنِ فلسفهٔ کلاسیک رد شده است و اندیشناک نشوند از اینکه در جهانِ کلاسیک ها اسیر شده اند.

دربارهٔ آرش نراقی علاوه بر فلسفه پای آموزه های نواندیشی دینی نیز به میان می آید.

و خبر بد اینکه این آموزه ها در یادداشت آرش نراقی به ثمر نشسته است.

نکات این ثمرِ دردسرساز را با هم مرور کنیم:نکتهٔ اول: نراقی تعریفی از خشونت می نویسد و بهترین شیوهٔ خشونت زدایی از مناسبات انسانی را برابری حقوقی و حقیقی میان زنان و مردان می داند.

او شرط تحقق عدالتِ جنسیتی را کوشش دوشادوشِ زنان و مردانِ جامعه در کنار هم می داند.

تا اینجا اختلاف نظر چندانی نداریم و معلوم می شود که آرش نراقی گوشه چشمی دارد به روایت های افشاگر دربارهٔ تجاوز جنسی.

نکتهٔ دوم: نراقی می نویسد برخی از زنان فعال در قلمرو حقوق زنان می کوشند که جنبش حقوق زنان را… به جنبش بیزاری از مردان تبدیل کنند… این زنان… قلم مویی درشت در دست می گیرند و تصویری کلیشه ای از مرد ایرانی یا مرد شرقی ترسیم می کنند که مهم ترین ویژگی آن یک زندگی آلت محور است… زن به چهره ای منفعل، گول، ساده دل و نهایتاً قربانی بدل می شود… و تفاوتی نمی کند که این زن استاد دانشگاه، روزنامه نگار، وکیل دادگستری، هنرمند یا خانه دار، نوجوان، میانسال یا سالخورده باشد.

نراقی این برخی از زنان را در تمام مشاغل و سنین سزاوار چنین سرزنشی می داند، با وصف زنی بیزار از تمام مردان با قلم مویی درشت در دست کاریکاتورسازی می کند و آن زنان را کاریکاتورسازهایی می داند که تصویری واقع گرایانه از تمامیت جامعه ترسیم نمی کنند.

با توجه به نوشتن کلمهٔ برخی می توانیم دربارهٔ کنایهٔ نراقی زیاد سخت نگیریم.

او کوششی از سوی برخی از زنان می بیند که خواهان تبدیل جنبش حقوق زنان به جنبش بیزاری از مردان هستند.

نکتهٔ سوم: نراقی تصویر نظام مردسالار از مرد را ترسیم می کند، تصویری که از جهان حیوانات وام گرفته شده است و مطابق آن مردبودن معادل است با سلطه جویی، تهاجم، جسارت در ابراز وجود، قابلیتِ خلاقیت و ابتکار عمل، اعتمادبه نفس بالا، شجاعت در مقام هماوردطلبی، قدرت جسمانی و روحی زیاد، قدرت عقلانی بالا، قدرت رهبری و مسئولیت پذیری، میل جنسی سیری ناپذیر، تحمل بالای درد، روحیهٔ حمایت گری، نان آوری، محبوب زنان بودن، مورد احترام دیگر مردان بودن و غیره.

و می نویسد که بسیاری از مردان این ویژگی ها را ندارند و از همین حیث همیشه تحت فشار مداوم توقعات و انتظارات توان فرسای جامعه (از جمله زنان) می یابند.

هنوز دعوایی نداریم؛ ولی آیا شما نیز به همان چیزی فکر می کنید که من؟ به درد مشترکی که نراقی نمی تواند ببیندش؟به تصویر نظام مردسالار از زن بودن در این جامعه و دیدن بسیاری از زنان که آن ویژگی ها را ندارند و از همین حیث همیشه زیرِ فشار مداوم توقعات و انتظارات توان فرسای جامعه (از جمله مردان) هستند؟نکتهٔ چهارم: نراقی زنان را جزو کارگزاران اصلی نظام مردسالار معرفی می کند و بدون مصداق می نویسد: به نظر می رسد حتی در روزگار شکوفایی جنبش های مربوط به حقوق زنان، تصویر غالب زنان از مرد ایده آل به تصویر نر غالب بسیار نزدیک است.

معلوم نیست این جمله با چه استدلالی به نظر ایشان رسیده است.

آیا گفت وگوهایی با زنان و مردان در این باره داشته اند یا به متون و آمارهایی در این مورد رجوع کرده اند که چنین قضاوتی دربارهٔ تصویر غالب زنان از مرد ایده آل به نظرشان رسیده است یا حرفی است برآمده از ذهنیتی که پیشاپیش ضدزن است؟نراقی می گوید پس از دویست سال هنوز شخصیت آقای دارسیِ رمانِ غرور و تعصب جین اوستین برای زنان جذاب است و این را شاهد می آورد برای اثبات وجود این تصویر در نگاه زنان در دنیای امروز.

نمی دانم چند نفر از مردانِ دنیای امروز این رمان را خوانده اند و شخصیت الیزابت بنت برایشان جذاب نبوده است.

الیزابت یکی از نامدارترین شخصیت های زنِ رمان های کلاسیک است و آقای دارسی شخصیتی است بسیار سنّت گرا که دست به حرکتی بسیار مدرن و تابوشکن می زند، او پس از شناخت الیزابت بنت و دل بستن به او به سنّت های دیرینِ طبقهٔ اشراف و نجبای انگلستانِ قرن نوزدهم پشت پا می زند و با الیزابتِ روشنفکر، آزاد، خودباور، بیانگر و بی پول ازدواج می کند.

دقت کنید، آقای دارسی ازدواج می کند.

به موضوع ازدواج در نکتهٔ ششم می پردازم.

در پایانِ این نکته نراقی می نویسد برای بسیاری از این زنان (یعنی زنانی که آقای دارسی برایشان هنوز جذاب است) مردانِ مجرّد شوهران بالقوه هستند.

خوبیت ندارد مدام در جواب چنین نتیجه گیری های شتاب زدهٔ خالی از فکری بنویسم انگار که در نظر مردانِ مجرّد زنان مجرّد همسرانی بالقوه نیستند، ولی مجبورم بنویسم انگار که در نظرِ مردانِ مجرّد زنان مجرّد همسرانی بالقوه نیستند و الیزابت بنتِ عصیان گر در عصر ویکتوریایی، هیچ جذابیتی برای مردان دنیای امروز ندارد.

گمان می کنم نراقی از آن دسته از مردانی است که هنوز زنان تیپِ الیزابت را نمی پسندند و مسئلهٔ او بیش از آنکه زنان و به بیراهه رفتن جنبش های زنان باشد، ازدواج و تجرّد است.

نکتهٔ پنجم: در این نکته نراقی به مسئلهٔ خیانت می رسد.

او می گوید اگر مردان متأهل خیانت می کنند نباید از این نکته غافل شد که خیانت یک مرد متأهلِ دگرجنس گرا به همسرش تنها با مشارکت یک زن دیگر ممکن است.

حیرت انگیز است، نظر بیشتر آدم های دو سه نسل پیش از ما هم همین بود.

جای تمام این کلمات را می توان با کلماتی دیگر عوض کرد.

مثلاً به جای مرد متأهلِ دگرجنس گرا بنویسیم مرد متأهلِ همجنس گرا و به جای مشارکت یک زنِ دیگر بنویسیم مشارکت یک مردِ دیگر ، به همین ترتیب در جملهٔ اگر شب نیست، پس روز است می توان جای شب و روز را با هم عوض کرد.

بازیِ ملال آوری است.

البته نراقی در اینجا برای اولین بار در این متن به مصداقی وطنی و جنجالی ارجاع می دهد؛ فروغ فرخزاد.

نظر نراقی این است که بسیاری از زنانی که پرچمِ مبارزه با تعرض مردان به حریم و حقوق زنان را برمی فرازند، خود از برقراری مناسبات جنسی با مردان متأهل ابایی ندارند ، حالا دیگر کاملاً معلوم است که نگاه نراقی مستقیم به افشاگری هایِ اخیرِ تجاوزهای جنسی است.

به نظر نراقی این زنان آگاهانه و عامدانه با مردان متأهل وارد مناسبات جنسی می شوند و مشارکت در این خیانت را ناقضِ حقوق همسران خود و همسران آن مردان متأهل نمی دانند و بعد به زندگی فروغ فرخزاد، روابطش با مردها و خیانت ها و گناهان مکرر او می پردازد و می نویسد فروغ با فلان مرد متأهل رابطهٔ جنسی برقرار کرد تا او را پلّه ای برای پیشرفت حرفه ای خود کند.

و پس از ارائهٔ چنین تصویر تلخ و تاریک و تحقیرکننده ای از فروغ، از زنانِ پرچم دار مبارزه برای حقوق زنان می پرسد: چرا فروغ فرخزاد همیشه مورد ستایش و الهام بخش فعالان جنبش زنان بوده است؟این ها را که خواندم کم مانده بود برای اندکی آرام کردنِ اعصابم به ساغر و ساقی پناه ببرم.

بعد به نظر نراقی می رسد که این گروه از فعالان جنبش زنان مقولهٔ دفاع از حقوق زنان را با تلقی خاصی از مقولهٔ آزادی جنسی درآمیخته اند.

و همین گروه از زنان چون معتقدند شرط کافی برقراری رابطهٔ جنسی رضایت طرفین است پس در تعرض یا تجاوز جنسی رضایت یکی از طرفین (غالباً طرف زن) نادیده گرفته شده است.

و مثال می زند که در رابطهٔ عاطفی اگر بوسه از طرف مرد باشد و بعد چون یکی یا هر دو خوششان نیامده و رابطه همان جا تمام شده و این اتفاق از نگاهِ این زنان تجاوز جا زده می شود، ولی اگر بوسه از طرف زن باشد رفتاری شجاعانه توصیف می شود.

و پس از شرح اخلاق در روابط زناشویی و تعاریف شرط لازم و شرط کافی برای برقراری رابطهٔ جنسی در کمال حیرت اولین پرخاشش را نثار زنان می کند این زنانِ ریاکار شایستهٔ آن نیستند که پرچم حمایت از زنان را بر دوش بگیرند و خود را مدافع حقوق ایشان وابنمایند.

راستش نمی دانم موقع نوشتن این نکته در ذهن نراقی کدام منطق و کدام منظر فلسفی فعال شده است که به چنین نتایج حیرت آوری رسیده است.

در میان روایت هایی که دربارهٔ تجاوز جنسی منتشر شده کم شمار روایت هایی بودند که به واقع چیزی نیست جز دعوای شخصی و کین توزی بندِتنبانی نسبت به دوست پسرهای سابق.

و از قضا همزمان با انتشار این نوع روایت ها نقدهای زیادی دربارهٔ به بیراهه رفتن ِ این حرکت نوشته شد.

طبیعی است در هر حرکت اجتماعیِ جدیدی عده ای ناآگاهانه می توانند با گفتار، رفتار، نوشتار یا کردارشان به کل حرکت آسیب بزند، مثل کاری که نراقی با این متن می کند، ولی آش به آن شوری هم نیست که نراقی بتواند از آن نتیجه بگیرد که این زنان ریاکار شایستهٔ آن نیستند که پرچم حمایت از زنان را بر دوش بگیرند و خود را مدافع حقوق ایشان وابنمایند.

به این نکته برمی گردم.

نکتهٔ ششم: و اما نکتهٔ آخِر که آرش نراقی اصل حرفش را، حرفِ دلش را در آن زده است و سر خودش و ما را بیش از این درد نیاورده است.

از نظر او مردانی که تجرّد را به عنوان سبک زندگی خود برگزیده اند گرفتار زنانی هستند که در متن جامعهٔ مردسالار دنبال شوهر برای خود هستند… و مردان مجرّد را به چشم شوهرانِ بالقوه می بینند و متأسفانه این مردانِ مجرّد مورد مزاحمت ها و خشونت های بسیاری از زنان تحصیل کرده و امروزین ما که دعاوی فمینیستی دارند قرار می گیرند .

عجیب نیست که حتی بی بی سی فارسی با انتشار این مقاله موافق نبوده است، بالاخره بی بی سی هم، فارغ از اهدافش، گاهی تشخیص های درستی دارد و صدالبته عجیب هم نیست که صدانت، رسانهٔ اصلاح طلب و محل انتشار آرای عمیق مردان اکثراً مجرّدِ فلسفه خواندهٔ نسل ما، با انتشار این مقاله موافق بوده است.

از نظر نراقی این زنان مجرّد، مردان مجرّد را سهم خود و تجرّد آن ها را تعرض به حقوق خود می شمارند… این زنان اول مسالمت جویانه، غیرمستقیم و دلبرانه پیش می آیند… و معتقدند این مردان از آن رو مجرّد هستند که هنوز ایشان را ملاقات نکرده اند!بنابراین می کوشند به این مردان امکان بدهند که زیبایی ها و کمالات ایشان را از نزدیک و به چشم خریدار ببینند و پیش از آنکه دیر شود پا پیش بگذارند خداوکیلی کلمه به کلمه نظرات آرش نراقی را نوشته ام و از خودم درنیاورده ام.

او ادامه می دهد وقتی این زنان اشتیاق لازم را در طرف مقابل نمی بینند شیوه ها مستقیم تر و نشانه ها علنی تر می شود.

ظاهراً تصور این زنان آن است که این مردان به علّت خامی و بی تجربگی نمی توانند نشانه های دلبری ایشان را به درستی بخوانند یا به علّت کم رویی و بی تجربگی نمی توانند یا نمی دانند که چگونه پا پیش بگذارند.

بنابراین نشانه ها و کنایه ها را صریح تر و بی پرده تر می کنند تا جایی که به صراحت به طرف مقابل ابراز علاقه می کنند و خود پیش قدم می شوند تا راه را برای پا پیش نهادن آنها باز کنند… اگر نتیجه نداد مرحلهٔ تحقیر و تحریک آغاز می شود… بسیاری از زنان به درستی با فرهنگ و ادبِ دستِ رد به سینه خوردن آشنا نیستند، [لابد از نظر نراقی مردان با این نوع ادب و فرهنگ آشنا هستند!]و آستانهٔ تحمل زنان در پاسخ منفی شنیدن هنوز پایین است… و می کوشند آن را با تحقیر و تخفیف متقابل پاسخ دهند… رابطه به خشونت می گراید.

این زن ها عجب قُلدرهای بزن بهادری شده اند!در ادامه نراقی می نویسد: مردان از طرف عشاق دیروز و دشمنان امروز طرف خطاب هایی از این دست قرار می گیرند: مردان ایرانی یا شرقی بی جنبه اند و ظرفیت ندارند که زنان به ایشان ابراز علاقه کنند، شما فرد بسیار خودخواهی هستید، من برای شما متأسفم که اینقدر بی ادب هستید، برای تان متأسفم که ارزش عشق را در زندگی نمی شناسید، شما که از عشق هیچ نمی فهمید چرا از عشق حرف می زنید؟آیا شما ناتوانی جنسی دارید؟ آیا شما همجنس گرا هستید.

راستش حدس می زدم یکی از دلایل سکوت مردان در مورد افشاگری های تجاوز جنسی شاید نگرانی آنها در موردِ روابط گذشتهٔ خودشان با زنان باشد و احتمالاً در سکوت مشغولِ مرور روابط شان با عشاق دیروز و دشمنان امروز شان هستند ولی ابداً حدس نمی زدم آن سکوت با انتشار چنین یادداشتی شکسته شود.

داشتیم می خواندیم، نراقی می گوید در بسیاری از موارد ماجرا حتی به مزاحمت و تهدید و آزارهای خشن می انجامد.

این حرف ها مثل حرف هایی است که برخی از ما بین خودمان دربارهٔ دوستدارانِ دیروز و غریبه های امروز مان می زنیم؛ زمانی که جنس بد زده باشیم.

بگذارید از اینجا به بعد نویسندهٔ این یادداشت را، آرش نراقی را مخاطب خود قرار بدهم؛ چون مسئلهٔ چنین مقاله ای را به هیچ وجه مسئله ای اجتماعی و همگانی نمی دانم.

راستش این متن توان پاسخ دادن را، از نگاهی فراتر از نگاهی دوستانه و شخصی، از من می گیرد.

بله، آقای نراقی چنین اتفاق هایی زیاد می افتد، از نظر شما اگر مردی مجرّد است تجرّد را به عنوان سبک زندگی خود برگزیده است ولی زنی که مجرّد است، به خصوص تحصیل کرده ها و فمینیست ها مردان مجرّد را شوهران بالقوه می بینند اینجا پای مسئلهٔ اجتماعی بزرگ تری در میان است؛ ازدواج.

ببینید زنان و مردان در جهان امروز چه با ازدواج موافق باشند، چه مخالف، اکثریت قریب به اتفاق شان توانِ ازدواج کردن و شرایط تشکیلِ زندگی مشترک را ندارند، توانِ کندن از خانوادهٔ پدری و مادری و تشکیل زندگی متأهلیِ مستقل را ندارند به دلایل کاملاً روشن اقتصادی و به دلایل نسبتاً روشنِ فرهنگی.

این سبک زندگی در بسیاری از موارد، چه برای زنِ مجرّد چه برای مردِ مجرّد انتخاب نیست، امتیاز شیکی است که شما به خودتان تقدیم می کنید.

برای بسیاری تجرّد انتخاب نیست، تجرّد اجبار است.

بیشترِ مجرّدها از روی اجبار مجرّد زندگی می کنند و برخی از مجرّدها هنوز می توانند اعتراف کنند که از تنهایی می ترسند، تنهایی انتخاب آنها نیست و بعضی از آنها تلاش می کنند برای خود یاری، همدمی، دوستی و همسری بیابند.

ترس و ناکامی شان را پشت شعار دروغینِ انتخاب سبک زندگیِ مجرّدی مخفی نمی کنند و کاملاً برایشان روشن است که هر کسی توجه محبت آمیزی به او دارد قرار نیست همسرِ او بشود.

شما در این یادداشت به زنی که به اندازهٔ خودتان درس خوانده و به خودش حق انتخاب سبک زندگی اش را می دهد نگاهی به تمامی مردسالار و تحقیرآمیز دارید، او را به دلیل دلبری کردن، به دلیل اعتراض کردن و به دلیل بیانگربودن و به دلیل ابراز علاقه به مردها متهم به نادانی و ریاکاری می کنید.

تلاش برای برقراری رابطهٔ دوستانه یا عاطفی چه از سوی زن باشد چه مرد امری طبیعی است، چیزی که غیرطبیعی است نگاه افرادی است که با ادبیاتی زن ستیز هر روز می گویند، عمل می کنند و گاهی مثل شما می نویسند که زن مجرّدی که تلاش می کند ارتباطی دوستانه یا عاطفی با مرد مجرّدی بسازد بوی النکاح می دهد و دنبال شوهر است!نیامده پای او را قطع می کنید، درهای گفت وگو را باز نشده می بندید، پیش فرض ها و کلیشه های غلط را طوری می گویید و می نویسید که انگار مرد هیچ اختیاری ندارد؛ مرد یوسف پیامبری است که زلیخای زناکار دنبالش می دود و بی بروبرگرد قصدش ازدواج و داشتن رابطهٔ جنسی با مرد است.

از یک سو ما را زنانی می دانید که نقش قربانی بازی می کنیم و از سوی دیگر می نویسید ما به حریم تان تجاوز می کنیم، آزارتان می دهیم و دست به خشونت کلامی و تهدید و تحقیر می زنیم، فکر نمی کنید در اینجا احتمالاً کسی که نقش قربانی را بازی می کند زنِ داستان نیست؟برای قضاوت هایتان مصداق نمی آورید، اما مصداق من همین یادداشت است و بر اساس همین یادداشت می نویسم شما از جانب مردانِ انگشت شماری با ذهنیتی بسیار کلیشه ای آسمان را به زمین دوخته اید، نه از جانب تمام مردانی که ما می شناسیم و هر روز در کنار آنها با احترام متقابل زندگی می کنیم، بحث می کنیم، همکاری می کنیم و پیش می رویم.

چنین ورودی به مسئلهٔ تجاوز جنسی مدخلی بسیار ضعیف و ناامیدکننده است.

این یادداشت امکان گفت وگوی متقابل را، به خصوص میان زنان و مردانی که مخاطبِ خاصِ مقاله اند، از بین می برد.

شما به روابط شخصی فروغ فرخزاد اشاره کردید و از ما می پرسید چطور زنی خیانت کار و گناهکار مثل فروغ فرخزاد مورد ستایش و الهام بخشِ شماست؟سعی می کنم به زبان ساده به این پرسش پاسخ بدهم.

چون غیر از شما، مردان و زنان دیگری هم چنین قضاوتی دربارهٔ فروغ فرخزاد دارند.

مصاحبهٔ بی بی سی فارسی با ابراهیم گلستان دربارهٔ فروغ فرخزاد را به یاد بیاورید.

ابتذال محض بود.

بیش از پنجاه سال پس از مرگ فروغ هنوز درگیر روابط شخصی و رختخوابی او هستیم.

انگار کن که بعد از این حرف ها بپرسیم خب چه خبر از رختخواب شاملو و اخوان و نیما و سایر آقایان؟ ذهنِ مردسالار وقتی تصور می کند در حال نقد نظام مردسالار و هشدار به زنان همدستِ نظام مردسالار است به واقع همدستِ دوآتشهٔ نظام ضدزن است.

تقلیل دادن فروغ به زنی خائن و گناهکار و فاسد در این زمینه کار نمی کند.

فروغ فرخزاد در عمر کوتاهش گنجینه ای به زنان ایران داد که دیگران با هزاران دم ودستگاهِ فرهنگی نه توانستند بدهند و نه توانستند حذفش کنند.

او اولین زنی بود که رنج، درد و اندوه زنان را به بیان آورد و سکوت را شکست، کاری که زنان امروز با نگاه به پیشینهٔ خودشان، با نگاه به فروغ و امثال فروغ، می کنند.

دردها و رنج هایشان را می نویسند، زنان حرف می زنند.

مسئلهٔ ما رابطهٔ فروغ با مردانی که در عمر کوتاهش ملاقات شان کرد نیست.

فروغ حرف هایی زد که زنان صدها سال در پستوهای ذهن شان پنهان کرده بودند.

فروغ فرخزاد الهام بخش است چون او توان مواجهه با مشکلات و دردهایش را داشت، او به تنهاییِ اندوهباری که جامعه بر او تحمیل کرده بود برچسب انتخابِ شخصی نمی زد، او فهمیده بود که چیزی فراتر از انتخاب شخصی ما را، زنان و مردان را به این شب طولانی دچار کرده است.

او با شعرهایش به ما امکانِ حرف زدن و نترسیدن داد.

میراث فروغ فرخزاد بیش از گنجینهٔ شعری است که برای تمام ما بر جای گذاشته است.

تحقیرکردن فروغ فرخزاد از راه روابط خصوصی اش با دیگران رفتاری کودکانه، مبتذل و به تمامی بی ربط به مسائل اصلیِ دنیای امروز است.

ما فروغ فرخزاد و سایر زنانِ نامدار را مقدس نمی دانیم، از آنها اسطوره نمی سازیم، آنچه مورد احترام و ستایش ماست خودِ فروغ فرخزاد است؛ وجود اوست.

ما فروغ فرخزاد را، با تمامِ آنچه بود، با تمام اشتباهاتش، با تمام نبوغش و با تمام وجودش محترم می داریم.

او توان دیدنِ رنج، توان بیانِ ترس و توان شناختن خودش در مشفقانه ترین معنای ممکن را داشت.

او به زیباترین شکل ممکن، به باشکوه ترین زبانِ ممکن حرف زد، حرفِ میلیون ها زن را زد، او رنجِ زن بودن در میان شما و تباهی دهر را نگاشت.

نه شما و نه سایر انسان ها مالک، صاحب یا تصمیم گیرندهٔ زندگی فروغ فرخزاد نیستید.

به دلیلی بسیار روشن شما نمی توانید چنین حرف هایی بزنید و بنویسید چون از آنچه میان فروغ فرخزاد و ابراهیم گلستان و فخری گلستان و سایر آدم های زندگی اش گذشت اطلاع ندارید، امکان ندارد اطلاع داشته باشید زیرا هم شما، هم من و هم تمام انسان ها در بهترین حالت می توانیم دربارهٔ روابط خودمان با دیگری، آن هم از نگاه خودمان و نه دیگری، حرف بزنیم.

حرف زدن دربارهٔ روابط دیگران با دیگران شایسته نیست، رفتارِ شایسته این است که ما و شما گاهی دسته گلی زیبا بر سر خاکِ فروغ فرخزاد ببریم.

باید از این جدل های بی حاصل عبور کنید تا بتوانیم از چیزی بزرگ تر و مهم تر حرف بزنیم؛ از آنچه روابط اجتماعی و عاملان جامعه بر سرِ ما آورده اند حرف بزنیم.

از ترس مان از یکدیگر حرف بزنیم.

تا به حال فکر کرده اید تجرّدی که دچارش هستیم تنها راهی است که این جامعه پیش روی ما قرار داده است؟فکر کرده اید این تجرّد هم کالایی است که در زروَرقِ انتخاب شخصی و سبک زندگی گزینشی به ما قالب شده است؟ هشدار می دهید که درگیر کلیشهٔ نرِ غالب نشوید و بعد با پیش کشیدنِ بحث روابط فروغ با مردان مخاطب تان را اسیر کلیشهٔ زنِ لکاته می کنید.

هرگز به این موضوع اندیشیده اید که میل به خُردکردن و شکستن زنانِ اثرگذار، کاری که در این یادداشت می کنید، سرچشمه اش کجاست؟ زن را چطور می بینید؟موجودی از همه نظر ایده آل؟ یعنی موجودی که اصلاً وجود ندارد، یعنی زنی که بهتر است فمینیست نباشد چون از جذابیتش کم می شود، چون آرامشِ شما را بر هم می زند و چون شما از درک فمینیست بودن عاجزید.

انتشار این نگاه و این قضاوت های ناروا بازوی قدرتمندی است برای حفظِ نظمِ مردسالار جدید.

نشان به آن نشان که از سوی خوانندگان تان، در بخش نظراتِ صدانت، صدای تشویق به گوش می رسد.

این یادداشت نشان می دهد که چطور می توان نوشتاری را با مقدماتی کلی و مورد قبول همگان آغاز کرد و بعد دلخوری های خود را از چند زن وارد متن کرد و به نتایجی رسید خطرساز، واپس گرا، مردمحور و تقویت کنندهٔ فضاهای فکری تک جنسیتی، عاجز از فهم دیگران و ناتوان از گفت وگو با زنان.

و این متن سرنخِ یافتن پاسخی برای این پرسش است که چطور می شود پیش فرض های نادرستِ خود را طبیعی جلوه داد و ناتوانی از برقراری ارتباط با زنان و ترسیدن و ترساندن از فمینیسم را توجیه کرد، نوشت، عملی کرد و بارها و بارها آنها را اخلاقی و خردمندانه تعبیر کرد.

و این یادداشت نشان می دهد که چطور می توان با عباراتی سردرگم، نادرست و نادقیق با اعتراض به کوششِ برخی در راهِ بیزاری از مردان (که تصور موهومی است) ترویج دهندهٔ بیزاری از فمینیسم و تخریب گر چهرهٔ زنان آگاهِ فعال در جامعه شد.

و این یادداشت نشان می دهد روشنفکر یا نواندیش ایرانی تا چه اندازه در رویارویی با فمینیسم سردرگم و ترس خورده است و از بعضی از رفتارهای زنان که نشانهٔ خودباوری و خودمختاری آنان است به هم می ریزد.

و این یادداشت نشان می دهد مردان فعال در حوزهٔ اندیشه در ایران چطور به دنبال بهانه (در اینجا: ما شوهرِ شما نمی شویم دنبال مان نیایید، مرسی، آه!) هستند تا زنان را جدی نگیرند، وسط بازی کنند و کم ترین تلاشی برای فهم فمینیسم نکند؛ و این یادداشت این پرسش را طرح می کند که اگر نگاه نواندیشی دینی به زنان چنین کم مایه، کم هوش است دیگر چگونه می شود به سوره های رسولان سرشکسته پناه آورد؟ با همهٔ اینها مقالهٔ آرش نراقی متنی بدخواهانه نیست، متنی خالی از فکر است.

از انقلاب مشروطه به این سو، و حتی از پیش از آن، ما آرشیو پُروپیمان و ارزشمندی دربارهٔ تلاش های زنان و مردان برای بهترکردن زندگیِ همگان داریم.

نوشته هایی داریم از زنانی که به روش خود عاقل بودند، از زنان و مردانی که به روش خود فمینیست بودند و از زنان و مردانی که به روش خود فمینیست نبودند.

می توان با خواندن این متون فکر کرد و از ترس از فمینیسم و ترساندن از فمینیست و از روی برگرداندن و به حاشیه راندنِ زنان دست برداشت.

با خواندن متون زنان فمینیست و زنان غیرفمنیست، با پیگیری مسائل زنان و جنبش حقوق زنان و با برقراری رابطه ای همدلانه و کاملاً روشن با زنان می توان فهمید که ما، فارغ از جنسیت مان، هم زنجیریم و هم رزم.

می توان به درکی متقابل رسید، دست از نامهم برداشت و مهم تر را فرونگذاشت.


کلید واژه ها: نظام - زنان - تبعیض - نراقی - شریک - نهادینه - فمینیسم - شیرین - تغییر - اصلاح - کریمی - تداوم - پایان - فلسفه - گونه - دانش - دینی - پاسخ - مشارکت

آخرین اخبار سرویس:
چرا زوجین نباید از استراتژی قهر استفاده کنند؟

«تعیین» یا «تأمین» منابع

توصیه کارشناسانه به والدین برای حضور فرزندان در فضای مجازی

درباره کمال الدین اسماعیل اصفهانی

قرارگاه جهادی مدافعان سلامت در قزوین تشکیل می شود

پیام تسلیت و اعلام آمادگی کمک وزیر بهداشت ایران به همتای ترکیه ای

آزمون دشوار پیش روی مرکز امور قرآنی اوقاف

همه دستگاه های اجرایی باید شورای امر به معروف و نهی از منکر داشته باشند

انتصاب رییس و اعضای شورای حقوقی دیوان محاسبات کشور

جشن ولادت پیامبر اسلام در پاکستان/ محکومیت توهین به نبی اکرم (ص)

اجرای طرح «آمران سلامت ـ پشتیبانان مدافعان سلامت» در فارس

معرفی کتاب تقریبی-60| «رسالتنا تقریب الفکر و توحید العمل»

جای خالی آموزش در طبیعت گردی مسئولانه

علمای اهل سنت کردستان: برجسته سازی مشترکات اهل سنت و تشیع پیام هفته وحدت است

اسلام هراسی هدف اصلی اتاق فکر صهیونیسم بین الملل است

انتشار اطلاعات معاملات ملکی شهرداری به زودی

رییس پرحاشیه هیأت مدیره مترو تهران استعفا داد

نظاره گر عقبه منفعلِ سیاست مدارانِ بی اخلاق و منفعت جو نباشید

چرا زوجین نباید از استراتژی قهر استفاده کنند؟

کنگره شعر دفاع مقدس در کرمانشاه برگزار می شود

تغییر زمان برگزاری جلسات علنی مجلس در هفته جاری

سیاست خارجی و امنیتی اتحادیه اروپا و نتایج آن برای ایران

اعلام آمادگی برای هر نوع کمک رسانی به آسیب دیدگان زلزله در ترکیه

یادداشت:چهار ویژگی پیام رهبر انقلاب به جوانان فرانسه

چرا مسلمانان باید متحد باشند؟

چگونه بر وسوسه پس از ترک اعتیاد غلبه کنیم؟

پیام تسلیت وزیر کشور به همتای ترکیه ای/ اعلام آمادگی برای کمک رسانی به آسیب دیدگان

سنت شکنی کردم

برگزاری نشست های تخصصی تقریب مذاهب توسط مبلغان استان همدان

تشکیل نشست وزرا و مدیران ارشد دستگاه های عضو ستاد ملی مبارزه با کرونا

رویداد های خبری شنبه 10 آبان ماه 99؛ مرکز لرستان

چهار فضیلتی که باعث رضایت خداوند از بندگانش می شود

نشست ارزیابی و تحلیل انتخابات ریاست جمهوری آمریکا برگزار می شود

خودزنی شوکه آور نماینده تایلندی در پارلمان+فیلم (16+)

پالایشگاه سازی؛ راهبرد خلاصی از خام فروشی نفت

برگزاری مسابقه طراحی لوگوی سردار دل ها

سیاست آمریکا به دوران قبل از ترامپ برنمی گردد/تا بعد از انتخابات 1400 اتفاق مهمی نخواهد افتاد

ارائه 140 طرح استارتاپی توسط کارآفرینان ایرانی خارج از کشور

نماینده مجلس: ملی شدن طرح راه آهن جیرفت تنها راه حل تکمیل این پروژه است

10 هزار نفر «آمران سلامت ـ پشتیبانان مدافعان سلامت» می شوند

روزنامه گاتزتا| ماراتن میلان

وحدت؛ الزامات و آسیب ها

اخبار کوتاه از آموزش و پرورش البرز

635 هزار بسته معیشتی در آذربایجان غربی توزیع شد

دامنه بلندِ یک پیام کوتاه

حذف واجدین شرایط مسکن ملی که واریز وجه نکردند

اعلام انزجار جامعه قرآنی هرمزگان از هتک حرمت پیامبر اسلام(ص)

تانک های ایرانی با چه خودروهایی جابجا می شوند؟ | خودروی تانک بر فوق سنگین ایران را بشناسید

چگونه از لابیرنت فضای مجازی به سلامت عبور کنیم؟

محدودیت های جدید برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا در چهارمحال و بختیاری آغاز شد

«تعطیلی تئاتر» چاره ساز نیست/ لزوم برگزاری جلسه با ستاد کرونا

تقابل رسانه ای با هتاکی «شارلی ابدو»

دو نقد جدی به پیشنهاد فولادی مجلس

توهین هایی که رهبر انقلاب را آزرده کرده است /چرا دستگاه قضایی و مدعی العموم ورود نمی کنند؟

گذر از نادانی و ناشکیبایی در پرتو بعثت/ نوشتاری از سید کاظم سیدباقری

اختلاف نظر مسئولان درباره ذی نفعان بافت اطراف حرم رضوی / رویکرد کمیسیون عمران مجلس چیست؟

ناخودآگاه تشویق به جرم می کنیم!

بازداشت اعضای دو خانواده در مراسم عروسی

عدالتخواهان در دفتر محسن رضایی چه می کنند؟

محدودیت های جدید برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا در چهارمحال و بختیاری آغاز شد

دین اسلام، دین برابری ، برادری و صلح و دوستی

تلاوت جزء به جزء قرآن مجید/ صفحه 448

پیامبر اسلام (ص)، اسوه اخلاق/ نوشتاری از بتول ملاشفیعی

رییس جمهور پیروز آمریکا در انتظار انتخابات ایران | با پیروزی بایدن منتظر تغییر ناگهانی باشیم؟

دعوت جامعه قرآنی فارس به تحریم کالاهای فرانسوی / بی تفاوتی در قاموس دین راه ندارد

لایحه تجارت با موازین شرعی هم مغایرت دارد

یادمان شهدای غرب سیرانبند بانه

شوک به اصولگرایان؛ جامعه مدرسین از انتخابات 1400 کنار کشید

پیامبر (ص) چند فرزند داشتند و سرنوشت آن ها چه شد؟

سخنگوی دولت: چرا در دهه پنجم انقلاب هنوز در وحدت با چالش مواجه ایم؟

مرکز ترک اعتیاد زنان در استان اردبیل راه اندازی می شود

صفحه اول روزنامه های استان زنجان 10 آبان 99

گرامی داشت سالگرد شهادت نخستین شهید محراب در تبریز

صداوسیما صلاحیتی برای نظارت بر تصویر ندارد

سید حسن نصرالله: حادثه نیس نباید به پای اسلام نوشته شود

1016/شهید مصطفی حیدری: برای دین محمد(ص) از ولی فقیه اطاعت کنید

تمدید دورکاری ادارات تا 15 آبان ماه

لحظه اشهد خواندن شهروندان ترکیه در زلزله وحشتناک

با داشتن این 4 خصلت، ایمانتان کامل و گناهانتان بخشوده خواهد

یادمان شهدای غرب سیرانبند بانه

گرایش غالب مجلس ضامن پیروزی نامزد همسو در انتخابات ریاست جمهوری نیست

اختلاف نظر مسئولان درباره ذی نفعان بافت اطراف حرم رضوی/ رویکرد کمیسیون عمران مجلس به بافت اطراف حرم چیست؟

گام بلند دستگاه قضایی برای پیشگیری از اطاله دادرسی با توسعه فعالیت شورا های حل اختلاف/ مختومه شدن 300 پرونده در ماه در برخی شعب

رییس و اعضای شورای حقوقی دیوان محاسبات کشور منصوب شدند

یک مقام وزارت کار: سند نهضت ملی ارتقای فرهنگ کار تدوین شده است

پیامبراسلام (ص) خط قرمز مسلمانان است

صداوسیما صلاحیتی برای نظارت بر صوت و تصویر ندارد

یک مقام وزارت کار: سند نهضت ملی ارتقای فرهنگ کار تدوین شده است

راهکارهای تقویت وحدت شیعه و سنی از دیدگاه نماینده ولی فقیه در استان کردستان؛ در برابر دشمنان «سخت و ید واحده» باشیم

سناریوهای انتخابات امریکا؛ نگاه ترامپ و بایدن به ایران | سیاست ایران در برابر امریکا چه خواهد بود؟

رییس و اعضای شورای حقوقی دیوان محاسبات کشور منصوب شدند

نور عالم تاب رسول خدا(ص) با فوت کردن خاموش نمی شود

برد بایدن در 2020 یا تکرار انتخابات 2016؟

تمام شواهد نشان دهنده پیروزی جو بایدن در انتخابات آمریکا است

کارخانه اکسیژن«دره شهر» فعال می شود

عبدی: کاری کنید وضعیت کرونا از این بدتر نشود

هنرمند اگر شناخته شده باشد نظر حامیان را جلب می کند/ انتشار اولین آلبوم موسیقی مقامی شمال خراسان پس از آلبوم های محمد یگانه

مرجع دینی که نامش با قیام خونین مسجد گوهرشاد گره خورده است

میزگرد| دانش آموزان انقلاب از آبان ماه 57 تا گام دوم انقلاب/ رسالت امروز نوجوانان بسیجی چیست؟ + فیلم

بدون تعارف با «ماموستا ملاقادر قادری»

نوشتار شیرین کریمی با عنوان «چه گونه بیزاری از فمینیسم را نهادینه می کنند؟» در پاسخ به «دربارهٔ زنانی که شریک نظام مردسالارند» نوشتهٔ آرش نراقی

نوشتار شیرین کریمی با عنوان «چه گونه بیزاری از فمینیسم را نهادینه می کنند؟» در پاسخ به «دربارهٔ زنانی که شریک نظام مردسالارند» نوشتهٔ آرش نراقی