مطالب مرتبط:
بازداشت گروگانگیر کلیسای جامع میلان
گفت وگوی تلفنی پوتین و علی اف درباره مشکلات منطقه ای
گفت وگوی تلفنی وزیر خارجه عراق با همتایان سعودی و مصری درباره ترکیه
-86 5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
پنجشنبه، 23 مرداد 1399 ساعت 16:452020-08-13بين الملل

گفت وگوی فیلیپ راث با میلان کوندرا


- این مصاحبه، چکیده ای است از دوگفت وگوی من با میلان کوندرا بعد از خواندن ترجمه کتاب خنده و فراموشی" - گفت وگوی اول مربوط به موقعی است که او برای اولین بار به لندن می آمد و دیگری مربوط به موقعی است که برای اولین بار در ایالات متحده بود.

او از فرانسه به این سفرها می آمد؛ در 1975 او و همسرش مهاجرانی بودند که در رنه سکونت می کردند؛ جایی که او در دانشگاه تدریس می کرد و حالا (1980) در پاریس اند.

طی این گفت وگوها کوندرا، از این شاخه به آن شاخه به فرانسه و اغلب به زبان چک حرف می زد و همسرش، ورا تقبل کرد مترجم من و او باشد.

پیتر کوسی متن نهایی را از زبان چک به انگلیسی ترجمه کرد.

راث: خیال نمی کنی انهدام جهان عن قریب فرا برسد؟ کوندرا: جواب مشروط به تلقی تو از کلمه عن قریب است.

فردا یا پس فردا.

این تصور که جهان شتابان رو به نابودی می رود، تصوری باستانی است.

پس به این ترتیب هیچ دلیلی برای نگرانی ما نیست.

برعکس.

اگر ترسی طی اعصار در ذهن آدمی جاخوش کرده است، لابد نکته ای در آن هست.

به هرروی، به نظرم این دغدغه، پس زمینه همه داستان هایی است که در آخرین کتابت به وقوع می پیوندد، حتی آنهایی که مشخصا از خصیصه ای طنزآلود برخوردارند.

اگر وقتی پسربچه ای بیش نبودم، یکی به من گفته بود که روزی ملت تو از جهان محو می شود ، خیال می کردم حرف پرتی است، یک چنین چیزی در مخیله ام هم نمی گنجید.

آدمیزاد به اینکه فانی است وقوف دارد، ولی برایش مسلم است که ملتش از حیاتی ابدی برخوردار است.

ولی بعد از حمله 1968 روسیه، همه چک ها بار خاطرشان این شد که ممکن است ملیتشان را از صفحه اروپا پاک کنند، چندان که ظرف پنج دهه گذشته 40 میلیون اوکراینی بی آنکه در جهان آب از آب تکان بخورد، کم و بیش از صحنه جهان محو شدند.

یا همین طور لیتوانیایی ها.

هیچ می دانی لیتوانی در قرن هفدهم قدرتمندترین ملت اروپا بود؟ امروزه روس ها لیتوانیایی ها را عین قبیله ای نیمه منقرض زیر نگین خود دارند؛ راه را بر ناظران سد کردند تا هیچ خبری مبنی بر وجود آنها به بیرون درز نکند.

نمی دانم چه آینده ای برای ملتم رقم می خورد.

مطمئنا روس ها به هرکاری دست می زنند تا مگر آنها را در تمدن خود مستحیل کنند.

کسی نمی داند موفق می شوند یا نه.

ولی احتمالش هست و وقوف یکباره به اینکه چنین احتمالی وجود دارد، کافی است تا تلقی آدم از زندگی را کلا دگرگون کند.

این روزها حتی اروپا را شکننده و میرنده می بینم.

و با این همه، آیا سرنوشت اروپای شرقی و اروپای غربی دومقوله از اساس متفاوت نیست؟ از منظر تاریخ فرهنگی، اروپای شرقی یعنی روسیه ای که با تاریخی مخصوص به خودش، ریشه در جهانی بیزانسی دارد.

بوهم، لهستان و مجارستان، درست مثل اتریش هیچ وقت بخشی از اروپای شرقی به حساب نمی آمده است.

از همان آغاز، در عصر گوتیک، در رنسانس، در عصر اصلاحات دینی- جنبشی که گهواره آن دقیقا در همین ناحیه بود- آنها یک پای ماجراهای تمدن غرب بوده اند.

آنجا، در اروپای مرکزی بود که فرهنگ مدرن عظیم ترین تکانه های خود را بروز داد: روانکاوی، ساختارگرایی، موسیقی دوازده نتی، موسیقی بلا بارتوک، زیبایی شناسی نوین کافکا و موزیل در رمان.

الحاق اروپای مرکزی (یا دست کم بخش عمده ای از آن) به تمدن روسیه منجر به این شد که فرهنگ غرب، مرکز ثقل زنده خود را از دست بدهد.

در تاریخ غرب در قرن ما، این مهم ترین رویداد است و ما نمی توانیم از این احتمال چشمپوشی کنیم که پایان اروپای مرکزی، از آغازِ پایان کلیتی موسوم به اروپا خبر می دهد.

در بهار پراگ، رمان تو شوخی و داستان هایت، عشق های خنده دار در تیراژ 150000نسخه منتشر می شد.

بعد از حمله روس ها از شغل تدریس در آکادمی فیلم برکنار شدی و کتاب هایت را از قفسه های کتابخانه ها برداشتند.

هفت سال بعد تو و همسرت چند کتاب و چندتکه لباس پرت کردید در صندوق عقب ماشین و به فرانسه آمدید، در آنجا تو به یکی از پرمخاطب ترین نویسنده های خارجی تبدیل شدی.

در مقام یک مهاجر چه حسی داری؟ در مقام نویسنده، تجربه زیستن در کشورهای مختلف موهبتی است عظیم.

آدم فقط وقتی جهان را درمی یابد که از جوانب متنوع به آن بنگرد.

آخرین کتابم، کتاب خنده و شوخی که ثمره اقامت در فرانسه است، فضای جغرافیایی خاصی را بسط می دهد: رویدادهایی را که در پراگ به وقوع پیوست، از دریچه چشم اروپایی های غرب نشین دیده ایم، اینک اتفاقاتی را که در فرانسه روی می دهد از دریچه چشم پراگی ها می بینیم.

این یعنی مواجهه دوجهان.

از یک طرف، با میهنم سروکار داریم که در ظرف فقط نیم قرن دموکراسی، فاشیسم، انقلاب و وحشت استالینیستی را همراه با اضمحلال استالینیسم، اشغالگری آلمان و روسیه، تبعیدهای دسته جمعی و مرگ غرب را در قلمرو خود تجربه کرد.

این است که زیر بار تاریخ قد خم می کند و با بدبینی هولناکی به جهان می نگرد.

از طرف دیگر، با فرانسه ای سروکار داریم که قرن های پیاپی مرکز جهان بود و این روزها در فقدان رویدادهای عظیم تاریخی به خود می پیچد.

هم از این رو است که با موضع گیری های تند ایدئولوژیک گل از گلش می شکفد.

اینها از توقعات تغزلی آشفته حالی صورت بخشیدن به کاری کارستان حکایت می کند که با این همه به وقوع می پیوندد و هیچ وقت هم به وقوع نخواهد پیوست.

در فرانسه مثل غریبه ها زندگی می کنی یا از منظر فرهنگی خیال می کنی که در خانه هستی؟ من عاشق سینه چاک فرهنگ فرانسه ام و بس وامدار آنم.

خاصه به ادبیات کهن آن.

رابله در نظر من از همه نویسنده ها عزیز تر است.

و همین طور دیدرو.

ژاک قضا قدری او را همان قدر دوست دارم که لارنس استرن را.

اینها بزرگ ترین تجربه ورزان همه دوران ها در عرصه فرم رمان هستند.

و تجربیات آنها، که به قولی گفتنی، فرح بخش، لبریز از شادی و شوخی بود، حالا از صحنه ادبیات فرانسه محو شده است و بدون اینها هرچیزی در هنر دلالت خود را از دست می دهد.

درک دیدرو و استرن از رمان نوعی بازی بزرگ بود.

آنها کاشفان فرم رمان نویسانه طنز بودند.

با شنیدن استدلال تحصیل کرده ها مبنی بر اینکه رمان در امکان پذیری اش فرسایش یافته است، دقیقا به عکس این مطلب متمایل ام.

رمان در سیر تاریخی اش بسیاری از امکان پذیری ها را از دست داده است.

مثلا، رگه هایی از تحول رمان را که در آثار دیدرو و استرن پنهان است، هیچ یک از اخلافشان در نیافته اند.

می گویند کتاب خنده و فراموشی رمان نیست و با این همه تو در متن کتاب اعلام می کنی که این کتاب رمانی است در فرم واریاسیون های موسیقی.

پس بالاخره، رمان هست یا نه؟ به اعتبار داوری زیبایی شناختی شخص شخیص خودم، واقعا رمان است، ولی خوش ندارم چنین نظری را به هیچ کس حقنه کنم.

در دل فرم رمان نویسانه، آزادی از هفت دولت پنهان است.

این خطا است که ساختار کلیشه ای خاصی را به منزله ذات بی چون وچرای رمان تلقی کنیم.

با این همه یک چیزی هست که رمان را رمان می کند و برای این آزادی محدوده هایی تعیین می کند.

رمان قطعه بلندی است به نثری سنتزیافته که مبتنی بر بازی شخصیت های ابداع شده است.

همه محدودیت هایش همین ها است.

مرادم از تعبیر سنتز یافته ناظر بر میل رمان نویس است به تصاحب موضوع خود از هرگوشه وکنار و در حد اعلای کمال ممکن.

مقالات کنایه آمیز، روایت رمان نویسانه، قطعات خود زندگینامه ای، وقایع تاریخی گریز زدن به توهمات نیروی سنتز یافته رمان از این استعداد برخوردار است تا همه اینها را در تمامیتی متحد مثل آواهای موسیقی چندصدایی ترکیب کند.

لزومی ندارد وحدت کتاب منبعث از طرح باشد، بلکه ماحصل مضمون است.

در کتاب آخر من دو مضمون هست: خنده و فراموشی.

خنده را همیشه در راه دست خود نگه داشته ای.

کتاب هایت از طریق طنز یا کنایه به خنده می اندازند.

دلیل به اندوه دچارآمدن شخصیت های آثار تو این است که آنها با جهانی مواجه می شوند که طبع طنز خود را از دست داده است.

به ارزش طنز در دوران وحشت استالینیستی وقوف پیدا کردم.

در آن زمان بیست سالم بود.

همیشه آدمی را که استالینیست نبود، آدمی را که ترس به دل نمی انداخت، از طرز خندیدنش تشخیص می دادم.

طبع طنز نشانه معتبر آشنایی بود.

از آن زمان تا به حال، من از جهانی ترسیده ام که طبع طنز خود را از دست می دهد.

با همه این اوصاف، در کتاب خنده و فراموشی مساله دیگری مطرح است.

در تمثیلی موجز، خنده فرشتگان را با خنده شیطان مقایسه می کنی.

شیطان از این رو به خنده می افتد که جهان خداوند در نظرش بی معنی است، فرشتگان از این رو شادمانه به خنده می افتند که همه چیز در جهان خداوند با معنا است.

بله، آدمیزاد از یک جلوه فیزیولوژیک مشابه-یعنی خنده- به منظور بیان دو رویکرد متافیزیکی متفاوت بهره می گیرد.

یک نفر کلاهش روی تابوتی می افتد که تازه آن را در قبر گذاشته اند، تشییع جنازه معنایش را از دست می دهد و کار به خنده می کشد.

دو دلباخته که دست در دست هم در پرچینی می دوند، می خندند.

خنده آنها هیچ دخلی به شوخی یا طنز ندارد؛ خنده توام با جدیت فرشتگان شادی وجود را ابراز می کند.

هر دوقسم خنده در زمره لذت های زندگی اند، اما در عین حال دوسر طیف متضمن آخرالزمانی مضاعف نیز هست.

از یک سو، خنده تعصب آمیز فرشتگانی بنیادگرا که سرخوش از توجیه خود از دلالت جهان، آماده اند تا هرکسی را که در شادیشان شریک نمی شود به دار آویزند.

و از سوی دیگر خنده دیگری طنین انداز است که اعلام می دارد همه چیز بی معنی شده است، حتی تشییع جنازه ها صرفا پانتومیم هایی مضحک اند.

حیات بشری گرفتار این دوشکاف است: یکی تعصب و دیگری بدبینی مطلق.

تلقی تو از خنده فرشتگان تعبیر تازه ای است از رویکرد تغزلی در قبال حیات در رمان های قبلی ات.

در یکی از کتاب هایت دوران وحشت استالینیستی را به عصر سلطنت جلاد و شاعر تشبیه می کنی.

توتالیتاریسم نه فقط جهنم، که رویای بهشت نیز هست رویای دوران طلایی جهانی که در آن هرکس در اتحاد با اراده و ایمان مشترک و منحصر به فردی به دور از پنهان کاری هماهنگ با دیگران می زیست.

آندره برتن هم وقتی از خانه شیشه ای سخن می گفت که دلش می خواست در آن سکونت کند، رویای همین بهشت را در سر می پروراند.

اگر توتالیتاریسم این کهن الگوها را که در اعماق وجود همه ما هستند و در ژرفای همه آیین ها ریشه دارند به خدمت نمی گرفت، هیچ وقت، خاصه در مراحل آغازین به وجود آمدن اش، در جذب کثیری از آدم ها توفیق نمی یافت.

به مجرد اینکه رویای بهشت پا به عرصه واقعیت می نهد، اینجا و آنجا آدم هایی سر راهش سبز می شوند و بدین منوال حکمرانان بهشت به ناچار درصدد تاسیس گولاگ هایی در طرف دیگر بهشت برمی آیند.

با گذشت زمان این گولاگ ها هی بزرگ و بزرگ تر و حتی کامل تر می شود، حال آنکه بهشت مجاور هی کوچک و کوچک تر می شود و آب می رود.

در کتاب تو شاعر فرانسوی پل الوار، به شورآمده از بهشت و گولاگ می زند زیر آواز.

بعد از جنگ، پل الوار از سورئالیسم فاصله گرفت و بزرگ ترین نماینده جریانی شد که من اسمش را شعر توتالیتاریسم می گذارم.

او درمدح برادری، صلح، عدالت، فردای بهتر می سرود، در مدح رفاقت و در ذم انزوا می سرود، در مدح شادی و در ذم اندوه می سرود، در مدح معصومیت و در ذم بدبینی می سرود.

در 1925 که حکمرانان بهشت زاویس کالاندرا، رفیق پراگی الوار را به مرگ با چوبه دار محکوم کردند، الوار حس رفاقت شخصی خود را به خاطر ایده آل های غیرشخصی اش سرکوب کرد و در انظار عمومی موافقت خود با اعدام رفیقش را به اطلاع همگان رساند.

جلاد می کشت، حال آنکه شاعر می رود.

و فقط شاعران که نبودند.

تمام دوران وحشت استالینیستی، دوران هذیان های تغزلی جمعی بود.

حالا همه اش را به دست فراموشی سپرده اند، اما جان کلام همین است.

آدم ها دوست دارند بگویند: انقلاب زیبا است، اما این فقط وحشت برخاسته از انقلاب است که شر به پا می کند.

ولی این حرف درست نیست.

امر شر همواره در امر زیبا حضور دارد، جهنم پیشاپیش در رویای بهشت استقرار دارد و چنانچه بخواهیم از ذات جهنم سر دربیاوریم، لاجرم باید ذات بهشتی را محک بزنیم که سرمنشاء آن است.

محکوم کردن گولاگ مثل آب خوردن است، اما نفی شعر توتالیتاریسم که از مسیر بهشت به گولاگ ختم می شود، مثل همیشه مسیری است صعب.

امروزه روز، مردمان تمام جهان با طیب خاطر از توسل به گولاگ ها سر باز می زنند، اما عین سابق خود را به سحر شعر توتالیتاریسم وامی نهند و با ضرباهنگ سرودی تغزلی که الوار به شورآمده از پراگ مثل اسرافیل در صور آن می دمید، به سمت گولاگ های تازه رژه می روند، حال آنکه دود جنازه کالاندرا از دودکش کوره جسدسوزی به هوا می رود.

یکی از ویژگی های نثر تو مواجهه دایمی امر عمومی و امر خصوصی است.

اما این به معنای آن نیست که ماجراهای زندگی خصوصی در پس زمینه ای سیاسی به وقوع بپیوندد یا اینکه رویدادهای سیاسی در زندگی خصوصی رخنه کند.

بر عکس، تو پیوسته به ما نشان می دهی که رویدادهای سیاسی تابع همان قوانین حاکم بر اتفاقات زندگی خصوصی اند، این است که نثر نوعی روانکاوی سیاست به حساب می آید.

متافیزیک آدمی در حوزه عمومی و خصوصی مشابهت دارد.

مضمون دیگر کتاب، یعنی فراموشی را تصور کن.

مرگ، فقدان نفس، یکی از مسایل مهم زندگی خصوصی بشر است.

ولی این نفس چیست؟ مجموعه ای است از همه چیزهایی که ما به یاد می آوریم.

بنابراین، آنچه ما را از مرگ می ترساند نه فقدان آینده که فقدان گذشته است.

فراموشی صورتی از مرگ است که حتی در بطن حیات نیز حضور دارد.

معضل قهرمان زن کتاب من این است که طفره می رود تا خاطرات رو به زوال همسر محبوب مرحومش را حفظ کند.

اما در عین حال فراموشی معضل بزرگ سیاست نیز هست.

وقتی قدرت بزرگ درصدد آن بر آید تا کشوری کوچک را از آگاهی های ملی اش محروم کند، به شیوه های سازمان یافته فراموشکاری متوسل می شود.

این همان روالی است که همین حالا در بوهم برقرار است.

هرچیزی که در ادبیات معاصر چک از اندک ارزشی برخوردار است، به مدت دوزاده سال است که منتشر نشده است؛ دویست نویسنده چک من جمله فرانس کافکا ممنوع القلم اند؛ صد وچهل و پنج مورخ چک از کرسی تدریس خود پاکسازی شده اند؛ تاریخ را بازنویسی، مجسمه های یادبود را منهدم کرده اند.

ملتی که آگاهی از گذشته اش را از دست بدهد، به تدریج نفس خود را نیز از دست می دهد.

و بدین منوال، وضعیت سیاسی تجلی بخش معضل متافیزیکی و روزمره فراموشی است که بی آنکه توجه ما را به خود جلب کند همواره، هرروز با آن روبه رو هستیم.

سیاست، نقاب از چهره متافیزیک زندگی خصوصی برمی دارد، زندگی خصوصی نقاب از چهره متافیزیک سیاست برمی دارد.

در ششمین بخش از کتاب واریاسیون های تو شخصیت اصلی زن، تامینا ، از جزیره ای سر درمی آورد که فقط بچه ها در آنجا حضور دارند.

در خاتمه بچه ها او را لت وپار می کنند.

آیا این رویا است، قصه پریان است، تمثیل است؟ من کجا و تمثیل کجا.

نویسنده داستان ها را ابداع می کند تا تجسمی از فکری باشد.

رویدادها، اعم از اینکه واقع گرا باشند یا تخیلی، باید وافی به مقصود باشند و غرض آن است که با نیرو و شعر خود مخاطب نابلد را مسحور کنند.

این خیالی بود که من همیشه در بند آن بوده ام و در یک دوره از زندگی ام به دفعات در خواب هایم ادامه می یافت: آدم خودش را در جهان کودکانه ای بازمی یابد که هیچ راه گریزی از آن نیست.

و ناگهان بچگی که این همه آن را تغزلی می کنیم و می ستاییمش، تجسمی می شود از وحشتی تمام عیار.

درست مثل یک تله.

این قصه ای تمثیلی نیست.

اما کتاب من نوعی پلی فونی است که قصه های مختلف هرکدام مشترکا شرح، مصداق و مکمل قصه های دیگر است.

رویداد بنیادین کتاب، قصه توتالیتاریسمی است که آدم ها را از حافظه داشتن محروم می کند و آنها را به شکل ملتی کودکانه دستاموز می سازد.

همه توتالیتاریسم ها همین کار را می کنند.

و از کجا که عصر تکنیکی ما از صدر تا ذیل در سودای آینده، در سودای جوانی و کودکی، بی اعتنا به گذشته و بی اعتماد به تفکر همین کار را نکند.

در دل این جامعه جوانسالار سنگدل، آدمی مثل تامینا که از موهبت حافظه و طنز برخوردار است، خیال می کند که در جزیره بچه ها است.


کلید واژه ها: میلان کوندرا - فرانسه - ایالات متحده - ترجمه - اولین - مربوط - میلان - ترجمه کتاب - تصور - مهاجرانی - شاخه - جهان - زبان - قریب - دانشگاه - انگلیسی - باستانی - انهدام - نگرانی - خواندن - نابودی - سکونت - مترجم - دیگری - تدریس - فیلیپ - پاریس - کوسی - کلمه - لندن

آخرین اخبار سرویس:
بزرگ ترین پرنده تاریخ با طول 3 متر+عکس

رژیم صهیونیستی همچون یک بیماری واگیردار جهان اسلام را تهدید می کند

آپارتاید صهیونیستی ناقض صلح و عدالت در فلسطین است

فراخوان تظاهرات در مصر/ تدابیر شدید امنیتی حکمفرماست

فیلم/ کتک کاری وسط برنامه در شبکه تلویزیونی من و تو

فاش شدن عامل اصلی ترور شهید عماد مغنیه

شکنجه شیطانی دختران برای در امان ماندن از آزارگران پلید / مادران آفریقایی چه می کنند!؟

پکن: زمان خاتمه دادن به نمایش مسخره آمریکا علیه ایران فرا رسیده است

الجزیره| آمریکا منزوی شده و جهان با احیای تحریم های ایران مخالف است

انگلیس در «نقطه اوج» شیوع کرونا/حزب کارگر عذرخواهی نخست وزیر را خواستار شد

عقب نشینی ترامپ از موضع اولیه خود در خصوص تیک تاک/ دو شرکت آمریکایی سهامدار این نرم افزار چینی می شوند

حملات جنگنده های ارتش سوریه به پایگاه های استراتژیک القاعده در ادلب

خبرگزاری فرانسه: پس از 33 سال سردشت همچنان از اثرات بمباران شیمیایی رنج می برد

مخالفت مردم آمریکا با انتصاب قاضی جدید دیوان عالی از سوی ترامپ

شکنجه شیطانی دختران برای در امان ماندن از آزارگران پلید / مادران آفریقایی چه می کنند!؟

بعیدی نژاد: درخواست آمریکا بایگانی شد

حشد شعبی مواضع داعش را در شمال سامراء در هم کوبید

سفارت انگلیس در تهران: تروییکای اروپا به اجرای برجام پایبند هستند

واکنش نمایندگی ایران در اروپا به ادعای آمریکا برای بازگرداندن تحریم ها

وزارت خارجه ایران: ادعای بازگشت تحریم های شورای امنیت بی اساس است

فاش شدن نام قاتل عماد مغنیه

تست شایان مصلح مثبت شد و در قرنطینه باقی ماند!

حساب کاربری پرس تی وی در یوتیوب مسدود شد

شناسایی عامل ترور شهید «عماد مغنیه»

ولایتی در گفتگو با العهد: آمریکا هرگز نمی تواند علیه مردم ایران مرتکب اشتباهی شود

مخالفت اروپا و روسیه با فعال شدن مکانیسم ماشه؛ آمریکا دیگر عضو برجام نیست

خنثی شدن عملیات تروریستی علیه زوار اربعین

رفتار شورای امنیت در قبال اقدام اخیر آمریکا چه خواهد بود؟

احتمال دومین قرنطینه سراسری در انگلیس

زمستان سخت در انتظار گردشگری مصر

تظاهرات در لندن علیه عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی

احتمال دومین قرنطینه سراسری در انگلیس

جریمه نقدی در انگلیس برای ناقضان قرنطینه

فؤاد حسین: دخالت در امور داخلی عراق به یک فاجعه در منطقه می انجامد

نام عامل ترور عماد مغنیه فاش شد

پیام یوونتوسی ها به سوارس: تو را دیگر نمی خواهیم!

عفو بین الملل خواهان آزادی فعالان مصری شد

بدتر شدن وضعیت کرونا در اروپا به دلیل کاهش تدابیر دولت هاست

«شیخ اکرم الکعبی» خون خواه ژنرال سلیمانی است

اختلاف نظر کابل و طالبان درباره تلفات درگیری های روز شنبه

رونمایی لوکزامبورگ از فضاسازی خلاق شهری

حشد شعبی مواضع داعش را در شمال سامراء در هم کوبید

ادای احترام قاتل هفده هزار ایرانی به قاتل یک ایرانی

آغاز کمپین برائت از اسراییل در پاکستان

کویت هم با اسراییل صلح می کند؟

درخواست ابتکار نسبت به درج نام مادر روی کارت های ملی

همشهری آوا | پادکست سنگ و الماس | شماره سی و ششم؛ ستاره نیویورک

بعیدی نژاد: آمریکا با انزوای بی سابقه روبرو شده است

احتمال دومین قرنطینه سراسری در انگلیس

عادی سازی؛ فاجعه ای برای کشور های عربی

سردبیر «آفتاب یزد»: اعضای تحریریه با حفظ پروتکل ها به تحریریه ها بازگردند/ موافقت مدیران با دورکاری، به دلیل کاهش هزینه هاست

درخواست اسقف لبنانی برای کمک به بازسازی این کشور

بازداشت و ضرب و شتم کارشناس شبکه من و تو در استودیو + فیلم

روسیه تراشه 6G ساخت | دسترسی به اینترنت ماهواره ای

فیلم|موج اعتراض ها علیه توافق عادی سازی در بحرین

نگرانی بغداد از افزایش حمایت های تسلیحاتی آمریکا از نیروهای پیشمرگه

احتمال دومین قرنطینه سراسری در انگلیس

درخواست نمایندگی ایران در اروپا از جامعه جهانی درباره مکانیسم ماشه

کویت هم با اسراییل صلح می کند؟

گفت وگویی منتشرنشده با محمدرضا شجریان

نام قاتل عماد مغنیه فاش شد

«الکعبی» آمریکا را دشمن شماره یک می داند و خون خواه ژنرال سلیمانی است

وزیر بهداشت عراق: پذیرای هیچ زائر خارجی در اربعین نیستیم

شیوع کرونا تاثیر منفی در درس خواندنم داشت

اقدام عجیب و چندش آور بازیگر معروف هندی

آیا کویت هم با اسراییل صلح می کند؟

واشنگتن پست: ضربه کاری ترامپ به اعتبار آمریکا در جهان

خنثی سازی عملیات تروریستی علیه زوار اربعین در عراق

واکنش نمایندگی ایران در اروپا به ادعای آمریکا برای بازگرداندن تحریم ها علیه ایران

ثبت بیش از 600 قربانی و 41 هزار مبتلا به کرونا در آمریکا

گروه های فلسطینی برنامه های خود علیه توافق های ذلت بار سازش را اعلام کردند

عکس/ گران ترین شیرینی ایران

تلاش آمریکا برای سوء استفاده از سازمان ملل بحران می آفریند

یوتیوب حساب پرس تی وی را مسدود کرد

تشدید تحرکات داعش در دیالی/ کشاورزان از ترس به باغات خود نمی روند

عکس/خسارات درگیری میان نیروهای نظامی هند و جدایی طلبان کشمیر

هفته دفاع مقدس / عملیات رمضان

محکومیت عادی سازی روابط بحرین و امارات با رژیم صهیونیستی

کاهش تنش، پیش شرط آتن برای مذاکره با آنکارا

وزارت امور خارجه: ادعای آمریکا درباره بازگشت تحریم ها علیه ایران بی اساس و باطل است

شما نظر بدهید/ چرا آمریکا بی توجه به خواسته جامعه جهانی به تشدید فشارها علیه ایران ادامه می دهد؟

نخستین واکنش ها پس از فعال شدن مکانیسم ماشه توسط آمریکا

تصاویر| بازداشت مادربزرگ 73 ساله و صد ها زن در اعتراضات بلاروس

تمام ظرفیت برجام تان برای ملت ایران چه بود؟

بورل: تعهدات مرتبط با تحریم ها ادامه خواهد یافت

افشای نام عامل به شهادت رساندن عماد مغنیه توسط یک سایت صهیونیستی

کاهش تنش، پیش شرط آتن برای مذاکره با آنکارا

یک تبلیغ جالب و خلاقانه را ببینید +عکس

حساب کاربری پرس تی وی در یوتیوب مسدود شد

افشای هویت یکی از دست اندرکاران ترور فرمانده حزب الله لبنان

پیام ایران به آمریکا پس از فعال شدن مکانیسم ماشه | علت لغو سفر ظریف به اروپا

دولت مستعفی یمن بار دیگر خواستارتمدید تحریم تسلیحاتی ایران شد

تلاش امارات برای انتقال پایگاه آمریکایی «اینجرلیک» از ترکیه به ابوظبی

عامل ترور شهید عماد مغنیه شناسایی شد+ عکس

سناریوی مهم آمریکا در آستانه انتخابات تحریک ایران است / در قبال بی عملی اروپا می توان اقدامات بیشتری انجام داد

آزمایش مخفیانه جنگنده دوران آینده در آمریکا

نوزاد قادری «اورامانات زیبا»

الکاظمی مانع خروج یک فرمانده عالی رتبه عراقی از این کشور شد

آناهیتا همتی به یاد حمیده خیرآبادی/ عکس

مقصد اول فضانوردان آرتمیس عوض می شود

گفت وگوی فیلیپ راث با میلان کوندرا

گفت وگوی فیلیپ راث با میلان کوندرا